Ба як хамёзаи гул тай шуд айёми баҳори ман

به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

Ба як шабнам нишаст аз ҷӯши хӯни лолаи зори ман

به یک شبنم نشست از جوش خون لاله زار من

Шаби умедворӣ май шимурдами хати мишкӣн ро

شب امیدواری می شمردم خط مشکین را

Надонистам каз ӯ хоҳад сияҳ шуд рӯзгори ман

ندانستم کز او خواهد سیه شد روزگار من

Чунин каз шавқи домони ту худро ҷамъ ме созад

چنین کز شوق دامان تو خود را جمع می سازد

Аҷаб дорам парешон гардад аз сарсари ғубори ман

عجب دارم پریشان گردد از صرصر غبار من

На он сайдам ки ишқ аз фикри ман ғофил тавонад шуд

نه آن صیدم که عشق از فکر من غافل تواند شد

Намак дар чашми резади домро завқи шикори ман

نمک در چشم ریزد دام را ذوق شکار من

Бигӯ то остин аз дида хўнбор бурдорам

بگو تا آستین از دیده خونبار بردارم

Ғуборӣ ҳаст агар бар хотират аз раҳгузори ман

غباری هست اگر بر خاطرت از رهگذار من

Нишондӣ аз фиреби ваъдаи сад боРом ба хоку хӯн

نشاندی از فریب وعده صد بارم به خاک و خون

Накардӣ шарми як бор аз дили умедвори ман

نکردی شرم یک بار از دل امیدوار من

Нафас дар хонаи ойӣнаи ӣнҷо рост ме кардӣ

نفس در خانه آیینه اینجا راست می کردی

Агар огоҳ май гаштии зи дарди интизори ман

اگر آگاه می گشتی ز درد انتظار من

Ҳисор офият шуд тавқи қамарии срўбстон ро

حصار عافیت شد طوق قمری سروبستان را

Макун паҳлуи тиҳӣ эй сарви боло аз канори ман

مکن پهلو تهی ای سرو بالا از کنار من

Марои зин хўдпрстон нест соиби чашми ҳамроҳӣ

مرا زین خودپرستان نیست صائب چشم همراهی

Магар дастӣ гузорад бихўдӣ дар зери бори ман

مگر دستی گذارد بیخودی در زیر بار من