Нашуд кам дар ҳарими васли як мӯи печу тоб аз ман

نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

намеояд ба рӯй бистари бегонаи хоб аз ман

نمی آید به روی بستر بیگانه خواب از من

Рух аз ҷоми шурби лолаи гаван афрӯхтан аз ту

رخ از جام شرب لاله گون افروختن از تو

зи мастии сина бар оташ ниҳодан чун кабоб аз ман

ز مستی سینه بر آتش نهادن چون کباب از من

Марои кайфият афтодааст матлаби зоҳид аз ҳастӣ

مرا کیفیت افتاده است مطلب زاهد از هستی

Биҳишту ҷӯии шер аз ту , хароботу шароб аз ман

بهشت و جوی شیر از تو، خرابات و شراب از من

зи хомии ҳеҷ касро сӯзи ман бовар наме ояд

ز خامی هیچ کس را سوز من باور نمی آید

Ба ҷои ҳарф агар хунобаи резад чун кабоб аз ман

به جای حرف اگر خونابه ریزد چون کباب از من

Нишастааст он қадри гирди кудурат бар саропоем

نشسته است آنقدر گرد کدورت بر سراپایم

Кигар бар ҳам знндми гирди хезад , чун китоб аз ман

که گر بر هم زنندم گرد خیزد، چون کتاب از من

Ба зоҳир гарчи хушками ҳамчуи сӯзан , дида Эй дорам

به ظاهر گرچه خشکم همچو سوزن، دیده ای دارم

Ки дар гавҳар шавад чун риштаи гуми мавҷи сароб аз ман

که در گوهر شود چون رشته گم موج سراب از من

зи ман ҳар лухти дили зебанда доғӣаст чун лола

ز من هر لخت دل زیبنده داغی است چون لاله

Кадомин пораи дилро кунад ишқи интихоб аз ман ?

کدامین پاره دل را کند عشق انتخاب از من؟

Надорад зарра бе тоби ман сомони худ дорӣ

ندارد ذره بی تاب من سامان خود داری

Мукаррари ғӯта дар хӯн шафақ зад офтоб аз ман

مکرر غوطه در خون شفق زد آفتاب از من

Чаро он ганҷ гавҳар мекашад домани зи таъмирам ?

چرا آن گنج گوهر می کشد دامن ز تعمیرم؟

Дили ҷғдии з ободӣ нашуд ҳаргизи хароб аз ман

دل جغدی ز آبادی نشد هرگز خراب از من

Шавад дар пардаи алфози расвои маънии нозук

شود در پرده الفاظ رسوا معنی نازک

Ба урёнии рух ӯро магари пӯшади ниқоб аз ман

به عریانی رخ او را مگر پوشد نقاب از من

зи шарми ишқи соиби ҳамчуи шабнам об гардидам

ز شرم عشق صائب همچو شبنم آب گردیدم

Ҳамон аз покдомонӣ кунад он гули ҳиҷоб аз ман

همان از پاکدامانی کند آن گل حجاب از من