Туро ки гуфт ватани зери чароғ ахзар кун ?

ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟

Дарин муҳӣти пар аз хӯн чу Нӯҳ лангар кун

درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن

Нае азизтар аз офтоби ъолмтоб

نه ای عزیزتر از آفتاب عالمتاب

зи санги болаш ва аз хоки тира бистар кун

ز سنگ بالش و از خاک تیره بستر کن

Ба ҳиммат аз сари гардуни кулоҳи авҷи рубой

به همت از سر گردون کلاه اوج ربای

Сиррӣ чу шуълаи буруни зин блндмҷмр кун

سری چو شعله برون زین بلندمجمر کن

зи ҳарфи сарди сабо рӯйро макаши дарҳам

ز حرف سرد صبا روی را مکش درهم

зи кӣнаи софи дили худ чу об гавҳар кун

ز کینه صاف دل خود چو آب گوهر کن

зи умри Хизри асари хайри поидортрст

ز عمر خضر اثر خیر پایدارترست

зи оби сулҳ ба ойӣна чун Сикандар кун

ز آب صلح به آیینه چون سکندر کن

Ҳадиси талхи зи бодом агар наме шинавӣ

حدیث تلخ ز بادام اگر نمی شنوی

Ба банди хонаи неи сабри ҳамчу шукр кун

به بند خانه نی صبر همچو شکر کن

Сазоӣ туаст ҳубоб остин фишонӣ мавҷ

سزای توست حباب آستین فشانی موج

Туро ки гуфт сар аз баҳри бекарони бркн ?

ترا که گفت سر از بحر بیکران برکن؟

Макун ба оризи гули шӯхи чашмӣ эй шабнам

مکن به عارض گل شوخ چشمی ای شبنم

Ҳазари зи теғи ҷҳонсўзи меҳр анвар кун

حذر ز تیغ جهانسوز مهر انور کن

зи хоки дашти хутанро ба накҳатӣ бурдор

ز خاک دشت ختن را به نکهتی بردار

Димоғи сӯхтаи машкро мънбр кун

دماغ سوخته مشک را معنبر کن

Забони шуъла ба ташрифи ишқ кӯтоҳ аст

زبان شعله به تشریف عشق کوتاه است

Қиёси ин сухан аз озар ва самандар кун

قیاس این سخن از آذر و سمندر کن

Дарин ғазали назар аз хоҷа ёфтӣ соиб

درین غزل نظر از خواجه یافتی صائب

Ба рӯҳи ҳофизи Широз май ба соғар кун

به روح حافظ شیراز می به ساغر کن