Дилҳои сайқалӣ буд ойӣнаи дори ҳасан

دلهای صیقلی بود آیینه دار حسن

Ойӣнаи чашми шӯр буд дар диёри ҳасан

آیینه چشم شور بود در دیار حسن

Дом буд ба табъи ҳўсноки созгор

دام بود به طبع هوسناک سازگار

Бегона парвараст ҳавои диёри ҳасан

بیگانه پرورست هوای دیار حسن

Аз арзи малики нихвати шоҳон фузун шавад

از عرض ملک نخوت شاهان فزون شود

Дар даври хат зиёда шавад иқтидори ҳасан

در دور خط زیاده شود اقتدار حسن

Чун хати мшкбор , буд печу тоби ман

چون خط مشکبار، بود پیچ و تاب من

Равшани з рӯй оина бе ғубори ҳасан

روشن ز روی آینه بی غبار حسن

Аз икдгр гзир надоранд ҳасану ишқ

از یکدگر گزیر ندارند حسن و عشق

Рангини зи доғи ишқ буд лолаи зори ҳасан

رنگین ز داغ عشق بود لاله زار حسن

Гардӣаст хати зи лашкари зулфи сабки Аннан

گردی است خط ز لشکر زلف سبک عنان

Мижгон сафӣаст аз сипаҳ бе шумори ҳасан

مژگان صفی است از سپه بی شمار حسن

Чашми вафои мадори зи хубон ки ме кунад

چشم وفا مدار ز خوبان که می کند

Дар ҳар нигоҳи ҷомаи бадали навбаҳори ҳасан

در هر نگاه جامه بدل نوبهار حسن

Дар зер хок монад ниҳон чун зари бахил

در زیر خاک ماند نهان چون زر بخیل

Ҳар кас накард хурдаи ҷонро нисори ҳасан

هر کس نکرد خرده جان را نثار حسن

Кӯҳ аз хурӯши сайл муҳобо наме кунад

کوه از خروش سیل محابا نمی کند

Фарёди ошиқон чаҳ кунад бо виқори ҳасан ?

فریاد عاشقان چه کند با وقار حسن؟

Аз сабру ақлу ҳуш ба хӯни дасти хеши шаст

از صبر و عقل و هوش به خون دست خویش شست

Рӯзӣ ки гашти соиби бедили шикори ҳасан

روزی که گشت صائب بیدل شکار حسن