Беоб нагардад гуҳари ҳасани з дидан

بی آب نگردد گهر حسن ز دیدن

Борӣк нагардад лаби соғар з макидан

باریک نگردد لب ساغر ز مکیدن

То дар дили сайёд , таманноӣ шикораст

تا در دل صیاد، تمنای شکارست

Аз хотир оҳӯ наҷаҳд фикр рамидан

از خاطر آهو نجهد فکر رمیدن

Чун тири гузашт аз назари он сарви хиромон

چون تیر گذشت از نظر آن سرو خرامان

Ойин хадангаст ба дунбол надидан

آیین خدنگ است به دنبال ندیدن

Огоҳии мо дар гарав бехабарӣ нест

آگاهی ما در گرو بی خبری نیست

Хоб аз сари мо май пурд аз чашм паридан

خواب از سر ما می پرد از چشم پریدن

Тӯли сафари ишқи зи дили вопасии мост

طول سفر عشق ز دل واپسی ماست

Кӯтаҳ шавад ин роҳи з дунбол надидан

کوته شود این راه ز دنبال ندیدن

Аз васли тасаллӣ нашудани лозим ишқ аст

از وصل تسلی نشدن لازم عشق است

Ором нагирад дили дарёи з тапидан

آرام نگیرد دل دریا ز تپیدن

Фарёд ки чун шамъи дарин маҳфили афсӯс

فریاد که چون شمع درین محفل افسوس

Умрам ба сар омад ба сарангушт гузидан

عمرم به سر آمد به سرانگشت گزیدن

Арбоби дил аз теғи аҷал ранг набозанд

ارباب دل از تیغ اجل رنگ نبازند

Бар хеш наларзад гули ин боғи з чидан

بر خویش نلرزد گل این باغ ز چیدن

Чун заҳр чаро сабз нагардад сухани ман ?

چون زهر چرا سبز نگردد سخن من؟

Гӯшами даҳан мор шуд аз талхи шунидан

گوشم دهن مار شد از تلخ شنیدن

Соиб чу сухан сар кунад аз мавлавии рӯм

صائب چو سخن سر کند از مولوی روم

Шерони бнёрнд дар он дашт чаридан

شیران بنیارند در آن دشت چریدن