Дуздида дар он абрӯии пайваста назар кун

دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کن

Зинҳори азин дузди камарбаста ҳазар кун

زنهار ازین دزد کمربسته حذر کن

Дар ришта бе тоқати ҷон тоб намонда аст

در رشته بی طاقت جان تاب نمانده است

Шерозаи авроқи дили он мӯӣ камар кун

شیرازه اوراق دل آن موی کمر کن

Дуздони дили шаби даст ба тороҷ бароранд

دزدان دل شب دست به تاراج برآرند

Дар даври хат аз холи рухи ёр ҳазар кун

در دور خط از خال رخ یار حذر کن

Аз домани хоҳиши бФшони гирди таъаллуқ

از دامن خواهش بفشان گرد تعلق

Чун мавҷи миёни боз ба дарёӣ хатар кун

چون موج میان باز به دریای خطر کن

То афсари шоҳони ҷаҳони тахт ту гардад

تا افسر شاهان جهان تخت تو گردد

Аз баҳр ба як қатраи қаноат чу гуҳар кун

از بحر به یک قطره قناعت چو گهر کن

Дар қабзаи хоки он гуҳар пок нагунҷад

در قبضه خاک آن گهر پاک نگنجد

Гар орифӣ аз каъбау бтхонаҳ гузар кун

گر عارفی از کعبه و بتخانه گذر کن

Камтар натавон буд дарин боғи зи шабнам

کمتر نتوان بود درین باغ ز شبنم

Соиби сиррӣ аз равзани хуршед бадар кун

صائب سری از روزن خورشید بدر کن