Уқда Эй нагушӯд озодии зи корами ҳамчуи сарв

عقده ای نگشود آزادی ز کارم همچو سرو

Зери бори дили саромади рӯзгорами ҳамчуи сарв

زیر بار دل سرآمد روزگارم همچو سرو

Гарчи зи асбоби ҷаҳони як ҷома дорам дар бисот

گرچه ز اسباب جهان یک جامه دارم در بساط

Зери бори миннати чандини баҳорами ҳамчуи сарв

زیر بار منت چندین بهارم همچو سرو

Маҳв натавон сохтан аз сафҳаи хотири маро

محو نتوان ساختن از صفحه خاطر مرا

Мисраи барҷастаи боғу баҳорами ҳамчуи сарв

مصرع برجسته باغ و بهارم همچو سرو

Хотири озодаи ман фориғаст аз инқилоб

خاطر آزاده من فارغ است از انقلاب

Дар баҳор ва дар хазон бар як қарорами ҳамчуи сарв

در بهار و در خزان بر یک قرارم همچو سرو

Гарчи баргаштан надорад ҷӯйбори зиндагӣ

گرچه برگشتن ندارد جویبار زندگی

Бар сари як пои ҳамон дар интизорами ҳамчуи сарв

بر سر یک پا همان در انتظارم همچو سرو

Аз ръўнт нақш ҳастӣ дар бисотами занги баст

از رعونت نقش هستی در بساطم زنگ بست

Оби равшан гарчи буд ойӣна дорам ҳамчуи сарв

آب روشن گرچه بود آیینه دارم همچو سرو

То ба зону поем аз гирди кудурат дар гул аст

تا به زانو پایم از گرد کدورت در گل است

Гарчи доим дар канори ҷӯйборами ҳамчуи сарв

گرچه دایم در کنار جویبارم همچو سرو

Тавқи қамарӣ дар бисотами чашм ҳайрат ме шавад

طوق قمری در بساطم چشم حیرت می شود

Бас ки саргарми тамошои баҳорами ҳамчуи сарв

بس که سرگرم تماشای بهارم همچو سرو

Сояи ман микшонро домгоҳ ъушрат аст

سایه من میکشان را دامگاه عشرت است

Мивае ҳар чанд дар зоҳир надорам ҳамчуи сарв

میوه ای هر چند در ظاهر ندارم همچو سرو

Боғро бебарг дар фасл хазон нагузоштам

باغ را بی برگ در فصل خزان نگذاشتم

Коми талхӣ гар нашуд ширини зи боРоми ҳамчуи сарв

کام تلخی گر نشد شیرین ز بارم همچو سرو

Сари бурун аз як гиребон кардаам бо ростӣ

سر برون از یک گریبان کرده ام با راستی

Нест фарқӣ дар ниҳону ошкорами ҳамчуи сарв

نیست فرقی در نهان و آشکارم همچو سرو

Нашканад чун пушти шохи миваи дор аз ғайритем ?

نشکند چون پشت شاخ میوه دار از غیرتم؟

Бо туҳидастии рухи худ тоза дорам ҳамчуи сарв

با تهیدستی رخ خود تازه دارم همچو سرو

Сарфарозӣ нест аз нашаву намои матлаби маро

سرفرازی نیست از نشو و نما مطلب مرا

Хоҳам аз гули решаи худро барорам ҳамчуи сарв

خواهم از گل ریشه خود را برآرم همچو سرو

Нест бар таҳсини булбули гӯши ман чун шохи гул

نیست بر تحسین بلبل گوش من چون شاخ گل

Зини гулистон бо худ афтодааст корами ҳамчуи сарв

زین گلستان با خود افتاده است کارم همچو سرو

Сабзаи бахтами дарин бстонсро помол шуд

سبزه بختم درین بستانسرا پامال شد

Панҷае рангин нигарадед азнигорам ҳамчуи сарв

پنجه ای رنگین نگردید از نگارم همچو سرو

Он куҳани габрам ки аз тавқи гулӯии қамарён

آن کهن گبرم که از طوق گلوی قمریان

Бар миёни сад ҳалқа зуннор дорам ҳамчуи сарв

بر میان صد حلقه زنار دارم همچو سرو

Фурсати хоридн сар нест аз ҳайрати маро

فرصت خاریدن سر نیست از حیرت مرا

Дасти худро дар бағал пайваста дорам ҳамчуи сарв

دست خود را در بغل پیوسته دارم همچو سرو

Як сар мӯ нест аз теғи забон андеша ам

یک سر مو نیست از تیغ زبان اندیشه ام

намекунад пероиши афзӯни эътиборами ҳамчуи сарв

می کند پیرایش افزون اعتبارم همچو سرو

Хиҷлат рӯй замин аз санги Тифлон май кашам

خجلت روی زمین از سنگ طفلان می کشم

Бас ки аз беҳосилиҳо шармсорами ҳамчуи сарв

بس که از بی حاصلی ها شرمسارم همچو سرو

Шамъи сабзи ман ба кӯрии сӯхт дар базми вуҷӯд

شمع سبز من به کوری سوخت در بزم وجود

Оташин болӣ нашуд ҳаргизи дучорами ҳамчуи сарв

آتشین بالی نشد هرگز دچارم همچو سرو

Гарчи баргу бори ман ғайр аз каф афсӯс нест

گرچه برگ و بار من غیر از کف افسوس نیست

Аз барӯмандии ҳамон умедворами ҳамчуи сарв

از برومندی همان امیدوارم همچو سرو

Миваи ман ҷуз гузиданҳои пушт даст нест

میوه من جز گزیدن های پشت دست نیست

Мунфаил аз илтифоти навбаҳорами ҳамчуи сарв

منفعل از التفات نوبهارم همچو سرو

Барги айш навбаҳоронаст рӯй тоза ам

برگ عیش نوبهاران است روی تازه ام

Дрхзон аз навбаҳорони ёдгорами ҳамчуи сарв

درخزان از نوبهاران یادگارم همچو سرو

Занги зотиро ба хокистари з дил натавон задуд

زنگ ذاتی را به خاکستر ز دل نتوان زدود

Дасти пеши қамарён то чанд дорам ҳамчуи сарв ?

دست پیش قمریان تا چند دارم همچو سرو؟

Бори ман озодагӣу барги ман даст дуост

بار من آزادگی و برگ من دست دعاست

Ҳрзи ҷони боғу тъўизи баҳорами ҳамчуи сарв

حرز جان باغ و تعویذ بهارم همچو سرو

Кӯҳро аз пои дароради тангдастиҳо ва ман

کوه را از پا درآرد تنگدستی ها و من

Солҳо шуд хешро бар пой дорам ҳамчуи сарв

سالها شد خویش را بر پای دارم همچو سرو

Гарчи гул бар ҳеҷ каси дасти дарози ман назд

گرچه گل بر هیچ کس دست دراز من نزد

Шуд кабӯд аз силии даврони изорами ҳамчуи сарв

شد کبود از سیلی دوران عذارم همچو سرو

Норасоӣ дорадам аз санги Тифлон бе насиб

نارسایی داردم از سنگ طفلان بی نصیب

Варна аз дили шишаҳо дар бор дорам ҳамчуи сарв

ورنه از دل شیشه ها در بار دارم همچو سرو

Бас ки хӯрдам заҳри ғам , чун резад аз ҳам пайкарам

بس که خوردم زهر غم، چون ریزد از هم پیکرم

Сабзпуш аз хок бархезад ғуборами ҳамчуи сарв

سبزپوش از خاک برخیزد غبارم همچو سرو

Дар чунин фаслӣ ки гул аз пӯст меояд бурун

در چنین فصلی که گل از پوست می آید برون

Дастро то кӣ ба рӯй ҳам гузарами ҳамчуи сарв ?

دست را تا کی به روی هم گذرم همچو سرو؟

Бо ҳазорон даст , доим буд дар дасти насим

با هزاران دست، دایم بود در دست نسیم

Соиб аз ҳайрати Аннани ихтиёрами ҳамчуи сарв

صائب از حیرت عنان اختیارم همچو سرو