Маҳв чун хоҳӣ шуд охири маҳви он рухсори шӯ

محو چون خواهی شد آخر محو آن رخسار شو

Хок чун май гардии охири хоки пои ёри шӯ

خاک چون می گردی آخر خاک پای یار شو

Барнаме дорад гаронии роҳи саҳрои талаб

برنمی‌دارد گرانی راه صحرای طلب

Гирд ҳастӣ барфашон аз худ сбкрФтори шӯ

گرد هستی برفشان از خود سبکرفتار شو

Дар сияҳи кории саромади рӯзгорат чун қалам

در سیه‌کاری سرآمد روزگارت چون قلم

Аз сар гуфтор бигузар , бар сари кирдори шӯ

از سر گفتار بگذر، بر سر کردار شو

Ҷомаи эҳромро бар худ кафан кардан хатост

جامه احرام را بر خود کفن کردن خطاست

Гар надории зиндаи шабро , дар саҳари бедори шӯ

گر نداری زنده شب را، در سحر بیدار شو

Чун ҳубоб аз ҳарф пучаст ин туҳидастии туро

چون حباب از حرف پوچ است این تهیدستی ترا

Меҳри хомӯшӣ ба лаби зан , махзани асрори шӯ

مهر خاموشی به لب زن، مخزن اسرار شو

Дар харобиҳои тани трдст чун сайлоб бош

در خرابی های تن تردست چون سیلاب باش

Чун ба девори ятемон май рисии меъмори шӯ

چون به دیوار یتیمان می رسی معمار شو

Сахти рӯеи муваҷҷаҳи офотро оҳан рибост

سخت رویی موجهٔ آفات را آهن رباست

Марди савҳони ҳаводиси нестии ҳамвори шӯ

مرد سوهان حوادث نیستی هموار شو

Чанд чун паргори хоҳии гашт бар гирди ҷаҳон ?

چند چون پرگار خواهی گشت بر گرد جهان؟

Пой дар доман гиреҳ кун маркази адвори шӯ

پای در دامن گره کن مرکز ادوار شو

Хор бегул чанд хоҳӣ буд аз теғи забон ?

خار بی گل چند خواهی بود از تیغ زبان؟

Бе забонии пеша худ кун гул бе хори шӯ

بی زبانی پیشه خود کن گل بی خار شو

Ганҷро безабон мумкин нест соиб ёфтан

گنج را بی رنج ممکن نیست صائب یافتن

Бетаъаммул дар даҳони аждаҳоу мори шӯ

بی تأمل در دهان اژدها و مار شو