Чаҳ бошад ҳосили мурғи чаман эй глъзор аз ту ?

چه باشد حاصل مرغ چمن ای گلعذار از تو؟

Ки аз гул мехӯрд сад косаи хӯни ҳрдми баҳор аз ту

که از گل می خورد صد کاسه خون هردم بهار از تو

Мукаррар бар сари болини шабнам офтоб омад

مکرر بر سر بالین شبنم آفتاب آمد

Нашуд равшан шавад як бори чашми ашкбор аз ту

نشد روشن شود یک بار چشم اشکبار از تو

Маро шарманда кардӣ аз дили умедвори худ

مرا شرمنده کردی از دل امیدوار خود

Мабодои ҳеҷ кофар дар ҷаҳони умедвор аз ту !

مبادا هیچ کافر در جهان امیدوار از تو!

Шуд аз сангинӣ беморем дили нарми душман ро

شد از سنگینی بیماریم دل نرم دشمن را

Ба пинҳони дӣданӣ ҳаргиз нагаштам шармсор аз ту

به پنهان دیدنی هرگز نگشتم شرمسار از تو

Ба талхӣ май туоне шкрстон кард олам ро

به تلخی می توانی شکرستان کرد عالم را

Ки дорад орзӯии бӯсу умеди канор аз ту ?

که دارد آرزوی بوس و امید کنار از تو؟

Ба ҷомӣ дастгирӣ кун хморолўдаҳи худ ро

به جامی دستگیری کن خمارآلوده خود را

Чаро эй абри раҳмат бар дилӣ монад ғубор аз ту ?

چرا ای ابر رحمت بر دلی ماند غبار از تو؟

Маро худ нест ёроии савол , охир чаҳ май гӯйӣ

مرا خود نیست یارای سؤال، آخر چه می گویی

Агар пурсади гуноҳи ман касе рӯзи шумор аз ту

اگر پرسد گناه من کسی روز شمار از تو

Ба қисмати розӣам эй сангдили дигар чаҳ май хоҳӣ ?

به قسمت راضیم ای سنگدل دیگر چه می خواهی؟

Хумор бешароб аз ман , шароб бехумор аз ту

خمار بی شراب از من، شراب بی خمار از تو

намешуд захмии теғи тағофули ӣнқадари соиб

نمی شد زخمی تیغ تغافل اینقدر صائب

Агар май буд мумкини қатъи умед эйнигор аз ту

اگر می بود ممکن قطع امید ای نگار از تو