Дар иморати зиндагонӣ чанд ботил мекунӣ ?
در عمارت زندگانی چند باطل میکنی؟
Рафтае аз кор то сомон манзил ме кунӣ
رفتهای از کار تا سامان منزل میکنی
Оқибати ин хонаҳо мотам сарое ме шавад
عاقبت این خانهها ماتمسرایی میشود
Заъфаронгар ҷои барги коҳ дар гул ме кунӣ
زعفران گر جای برگ کاه در گل میکنی
Додхоҳӣ мешавад фардои маҳшари пеши ҳақ
دادخواهی میشود فردای محشر پیش حق
Ҳар нафас каз зиндагонии сарф ботил ме кунӣ
هر نفس کز زندگانی صرف باطل میکنی
Нест аз сайди ту ғофили як нафаси сайёди марг
نیست از صید تو غافل یک نفس صیاد مرگ
Гарчи худро аз аҷали дониста ғофил ме кунӣ
گرچه خود را از اجل دانسته غافل میکنی
Дар баҳор ҳашар хоҳад аз замини сари брздн
در بهار حشر خواهد از زمین سر برزدن
Аз бад ва аз нек ҳар тухмӣ ки дар гул ме кунӣ
از بد و از نیک هر تخمی که در گل میکنی
Май кашии дасти навозиши солҳо бар дӯши хеш
میکشی دست نوازش سالها بر دوش خویش
Пораи ноне агар дар кор соил ме кунӣ
پاره نانی اگر در کار سایل میکنی
Орифон дар анҷуман хилват кунанд аз халқ ва ту
عارفان در انجمن خلوت کنند از خلق و تو
Хилвати худро зи фикри пуч маҳфил ме кунӣ
خلوت خود را ز فکر پوچ محفل میکنی
Роҳи паймоёни ду манзилро яке созанд ва ту
راهپیمایان دو منزل را یکی سازند و تو
То ба манзил май рисии даҳ ҷой манзил ме кунӣ
تا به منزل میرسی ده جایْ منزل میکنی
Пушт бар соҳил буд дарёнавардонро ва ту
پشت بر ساحل بود دریانوردان را و تو
Ҳамчуи хору хаси талоши қурб соҳил ме кунӣ
همچو خار و خس تلاش قرب ساحل میکنی
намешавад асбоби ҳасрати вақт рафтани зини ҷаҳон
میشود اسباب حسرت وقت رفتن زین جهان
Ҳарчӣ ғайр аз дарду доғи ишқ ҳосил ме кунӣ
هرچه غیر از درد و داغ عشق حاصل میکنی
Бо ту сангини пой , чун раҳбар тавонад сохтан ?
با تو سنگینپای، چون رهبر تواند ساختن؟
Сайлро аз баси гарони ҷонии ту коҳил ме кунӣ
سیل را از بس گرانجانی تو کاهل میکنی
Ошиқи симу зарии чандон ки хӯни хеш ро
عاشق سیم و زری چندان که خون خویش را
Бар умеди хӯни баҳо дар кор қотил мекунӣ !
بر امید خونبها در کار قاتل میکنی!
То нигардидааст гирди корвони ғоиби зи чашм
تا نگردیده است گرد کاروان غایب ز چشم
Пой на дар роҳи соиб чанд дил дил мекунӣ ?
پای نِهْ در راهْ صائب چند دلدل میکنی؟