Пушти пои зан бар ду олам то фалаки паймои шӯй

پشت پا زن بر دو عالم تا فلک پیما شوی

Аз сари дунё ва дайн бархез то раънои шӯй

از سر دنیا و دین برخیز تا رعنا شوی

Шуд ҳубоб аз худнамоеи гӯии чавгони фано

شد حباب از خودنمایی گوی چوگان فنا

Саъй кун то дар муҳӣти ишқи нопидои шӯй

سعی کن تا در محیط عشق ناپیدا شوی

Тӯтӣ аз хомӯшӣ ойӣна меояд ба ҳарф

طوطی از خاموشی آیینه می آید به حرف

Меҳри хомӯшӣ ба лаби зан то ба дил гуё шӯй

مهر خاموشی به لب زن تا به دل گویا شوی

Бениши зоҳири ғубори дидаи ботин буд

بینش ظاهر غبار دیده باطن بود

Хоки зан дар чашми зоҳир то ба ҷони бинои шӯй

خاک زن در چشم ظاهر تا به جان بینا شوی

Ғӯр кун дар баҳр ҳастӣ то гуҳари оре ба каф

غور کن در بحر هستی تا گهر آری به کف

Варна бо дасти тиҳӣ чун кафи азин дарёи шӯй

ورنه با دست تهی چون کف ازین دریا شوی

Бо ҳўснокон ба як паймона натавон ме кашид

با هوسناکان به یک پیمانه نتوان می کشید

Саъй кун соиби шаҳиди теғи истиғнои шӯй

سعی کن صائب شهید تیغ استغنا شوی