эй аз хроботти замини дарди таҳи паймона Эй
ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهای
Дар пои шамъати осмони пурсӯхтаи парвона Эй
در پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
Аз орзӯии суҳбатат , аз иштиёқ диданат
از آرزوی صحبتت، از اشتیاق دیدنت
Ҳар булбулии шевангарӣ , ҳар шохи гули ҳаннона Эй
هر بلبلی شیونگری، هر شاخ گل حنانهای
Ҷӯш аноолҳқ мезанад , гулбонг ваҳдат ме кашад
جوش اناالحق میزند، گلبانگ وحدت میکشد
Аз нағмаи тавҳиди ту ноқавс ҳар бтхонаҳ Эй
از نغمه توحید تو ناقوس هر بتخانهای
Ҳар зарра дорад дар бағали хуршедӣ аз рухсори ту
هر ذره دارد در بغل خورشیدی از رخسار تو
Ҳар қатра дорад дар гиреҳ аз чашми ту майхона Эй
هر قطره دارد در گره از چشم تو میخانهای
То чанд дар хавфу раҷои умр гиромӣ бугзарад ?
تا چند در خوف و رجا عمر گرامی بگذرد؟
ё лангари ақли гарон , ё лағзиши мастона Эй
یا لنگر عقل گران، یا لغزش مستانهای
Аз дидаи бедори ман чашми кавокиби гарда Эй
از دیدهٔ بیدار من چشم کواکب گردهای
Аз чашм хоб олуд ту хоби баҳори афсона Эй
از چشم خوابآلود تو خواب بهار افسانهای
Аз синаи сад чоки худ соиби шикоят чун кунад ?
از سینه صد چاک خود صائب شکایت چون کند؟
Бар қадар равзан мефитад хуршед дар ҳар хона Эй
بر قدر روزن میفتد خورشید در هر خانهای