Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 129
( дар хамӯшӣ лаби ман чеҳра гушой розаст
Пушти ин оина аз сода дилӣ ғаммозаст )
←
қаблӣ
Шумораи 128: Перро қомати хами сӯй адам роҳбараст
баъдӣ
Шумораи 130: Чашми минои зи сияҳи бахтии мо хўнризст
→