Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 130
Чашми минои зи сияҳи бахтии мо хўнризст
Соғар аз шиква кам зарфӣ мо лабрезаст
←
қаблӣ
Шумораи 129: ( дар хамӯшӣ лаби ман чеҳра гушой розаст
баъдӣ
Шумораи 131: Бас ки бо санги зи сахтии дили ман икрнг аст
→