Ганҷур
-
Соиби табризӣ
-
Девони ашъор
-
мтолъ
-
Шумораи 446
Гарчи дар роҳ сухан кардааст аз сари пои қалам
Срнёрд кард аз хиҷлати ҳамон болои қалам
←
қаблӣ
Шумораи 445: Нози он лабҳо зи хат аз қадрдонӣ май кашам
баъдӣ
Шумораи 447: Аз хамӯшӣ мо зи дасти ҳарзаи нолон руста ем
→