Биниҳод чу бар дӯши қазои таблу илм ро

بنهاد چو بر دوش قضا طبل و علم را

Фармуд нависандаи тақдири қалам ро

فرمود نویسندهٔ تقدیر قلم را

Тғрокши фармони қазоу қадари хеш

طغراکش فرمان قضا و قدر خویش

Бедаст ва қалам кард ҳамон амри қадам ро

بی دست و قلم کرد همان امر قدم را

Лозим ки қазои табл занон меравад охир

لازم که قضا طبل زنان می رود آخر

Тақдир ба ҳар сӯ ки ниҳодааст қадам ро

تقدیر به هر سو که نهاده است قدم را

Аз рӯзи азал то ба абади дафтар худ кард

از روز ازل تا به ابد دفتر خود کرد

Бинвишт ба унвони қаламаш « нҳни қисм » ро

بنوشت به عنوان قلمش «نحن قسم» را

Бар санъати сонеъи нигару дафтари тақдир

بر صنعت صانع نگر و دفتر تقدیر

Каз рӯз , варақ кардау шаб , ҳбри рақам ро

کز روز، ورق کرده و شب، حبر رقم را

Шерозаи маҷмӯъа заминаст ба таҳқиқ

شیرازهٔ مجموعه زمین است به تحقیق

Афлоки муҷаллад шуда ин дафтари ғам ро

افلاک مجلد شده این دفتر غم را

Розӣ ба қазо кард ва ба тани рӯҳи даровард

راضی به قضا کرد و به تن روح درآورد

Аз пушт ба тақдир баровард шикам ро

از پشت به تقدیر برآورد شکم را

Аз лутф аён кард ба мо шаҳри вуҷӯдӣ

از لطف عیان کرد به ما شهر وجودی

Вази қаҳр нишон дод ба мо роҳи адам ро

وز قهر نشان داد به ما راه عدم را

Гар ҷурм наме буд [ ва ] маосии сифати ҷӯад

گر جرم نمی بود [و] معاصی صفت جود

Май рехт ба шамшери карами хӯни карам ро

می ریخت به شمشیر کرم خون کرم را

Ғозӣ ба ғзо чун нарасад дасти зи ғайрат

غازی به غزا چون نرسد دست ز غیرت

Бар хеш кашад ханҷари ғами теғи ?илам ро

بر خویش کشد خنجر غم تیغ الم را

Ҳар зарра ба хуршед ҳақиқӣаст далелӣ

هر ذره به خورشید حقیقی است دلیلی

Нагузошта биҷо ба сухани касрау зм ро

نگذاشته بیجا به سخن کسره و ضم را

Бе фаръи куҷои роҳи тавон барад ба аслӣ

بی فرع کجا راه توان برد به اصلی

Дории назарӣ хуб бибин сояи ҳам ро

داری نظری خوب ببین سایهٔ هم را

Гар мазҳар худ кард ҷаҳонро чаҳ аҷоиб

گر مظهر خود کرد جهان را چه عجایب

Сар пеш кунад чун ба раҳ афтод қадам ро

سر پیش کند چون به ره افتاد قدم را

То роҳи баради банда ба шукронаи сиҳҳат

تا راه برد بنده به شکرانهٔ صحت

Эҷод намуданд дар аҷсоми суқм ро

ایجاد نمودند در اجسام سقم را

Гар таъна занад ноқис ва бо санг кам хеш

گر طعنه زند ناقص و با سنگ کم خویش

Хотир шаканд чун ман маҳзуни дижам ро

خاطر شکند چون من محزون دژم را

Ман ранҷа бигардам ки надонист ва хато кард

من رنجه بگردم که ندانست و خطا کرد

Ҷоҳил ки надонад на самадро на санам ро

جاهل که نداند نه صمد را نه صنم را

Бо аҳли дил эй ҷон ба адаб бош ки ҷҳол

با اهل دل ای جان به ادب باش که جهال

Аз ҷаҳл , санам хона шимурданд ҳарам ро

از جهل، صنم خانه شمردند حرم را

Бо бдгҳрони панд ва насиҳат накунад суд

با بدگهران پند و نصیحت نکند سود

Бефоида афсун натавон кард асм ро

بی فایده افسون نتوان کرد اصم را

Қадари нафаси пок чаҳ донанд хасисон

قدر نفس پاک چه دانند خسیسان

Эшон ки ҳама умр надиданд надам ро

ایشان که همه عمر ندیدند ندم را

Айбаст ситоиш ба ҳунар беҳунарӣ ро

عیب است ستایش به هنر بی هنری را

Қойил набӯд майкада , қандили ҳарам ро

قایل نبود میکده، قندیل حرم را

Аз фарбеҳу омос чу тафреқ надоранд

از فربه و آماس چو تفریق ندارند

Арбоби дувал адл шиносанд ситам ро

ارباب دول عدل شناسند ستم را

Зинҳор кигар меҳнат аз айём бибинӣ

زینهار که گر محنت از ایام ببینی

Дар сӯрати изҳори макаши маънии ғам ро

در صورت اظهار مکش معنی غم را

Аз ҳам ба касе шиква макун худ ғами ҳам хур

از هم به کسی شکوه مکن خود غم هم خور

Бар ҳам натавонад зад аз ҳам ғами ҳам ро

بر هم نتواند زد از هم غم هم را

Бархез съидои паии тақдиру қазои рӯ

برخیز سعیدا پی تقدیر و قضا رو

Кин ҳар ду бароранд дамори ҳаму ғам ро

کاین هر دو برآرند دمار هم و غم را

Дили хуш ба маъонӣ кун ва дар фикри сухани гӯш

دل خوش به معانی کن و در فکر سخن گوش

Аз ёд бар андешаи афзӯнӣ ва кам ро

از یاد بر اندیشهٔ افزونی و کم را

Хӯни дили худ рез ва биафшон ба рухи хеш

خون دل خود ریز و بیفشان به رخ خویش

То чанд бимолӣ ту ба рӯи ранги бқмро ?

تا چند بمالی تو به رو رنگ بقم را؟

Бар тавсани андешаи бунаи зини ҳақиқат

بر توسن اندیشه بنه زین حقیقت

Бар маркази таҳқиқи расони ҷилваи ҳам ро

بر مرکز تحقیق رسان جلوهٔ هم را

Бевосита фарёд куну хоҳи нигоҳӣ

بی واسطه فریاد کن و خواه نگاهی

Зон гӯшаи чашмӣ ки ахас карда аъам ро

زان گوشهٔ چشمی که اخص کرده اعم را