Наққоши қазои нусхаи абрӯӣ батон ро

نقاش قضا نسخهٔ ابروی بتان را

Гуё ки ба тасвир кашидааст камон ро

گویا که به تصویر کشیده است کمان را

Ҳаргиз на гушӯдааст ва на бастааст маи ман

هرگز نه گشوده است و نه بسته است مه من

Аз ноз , миёнро ваз андоз даҳон ро

از ناز، میان را وز انداز دهان را

Умрӣаст ки дар домани зулф ту задам даст

عمری است که در دامن زلف تو زدم دست

Шояд ки ба чанг оварам он мӯии миён ро

شاید که به چنگ آورم آن موی میان را

эй бехабарон аз ғам ӯ мурдаи длонид

ای بی خبران از غم او مرده دلانید

Ҷузи марг чаҳ таъбир буд хоби гарон ро

جز مرگ چه تعبیر بود خواب گران را

Дар даври рахт рӯй надода дили ҷамъӣ

در دور رخت روی نداده دل جمعی

Зулфи туу бахти ману чашми нигарон ро

زلف تو و بخت من و چشم نگران را

То ҷавҳар маънӣ назанад ҷӯш ба хотир

تا جوهر معنی نزند جوش به خاطر

Зинҳори мадаи оби сухан , теғи забон ро

زنهار مده آب سخن، تیغ زبان را

Рӯй ту надидем ва ба Кувайт нараседем

روی تو ندیدیم و به کویت نرسیدیم

Ҳар чанд давидем саросари ду ҷаҳон ро

هر چند دویدیم سراسر دو جهان را

Ма аз хати фармони ту берун на баромад

مه از خط فرمان تو بیرون نه برآمد

Хуршед дар ин доираи печиди Аннан ро

خورشید در این دایره پیچید عنان را

То зулфи ту занҷири адолат ба миёни баст

تا زلف تو زنجیر عدالت به میان بست

Фарқӣ натавон кард зи ҳам перу ҷавон ро

فرقی نتوان کرد ز هم پیر و جوان را

Гар аз лаби ширини ту як нукта бигӯянд

گر از لب شیرین تو یک نکته بگویند

Аз ёд равад кандан кони кӯҳканон ро

از یاد رود کندن کان کوهکنان را

Гардуни асари меҳр ту овараду маи нав

گردون اثر مهر تو آورد و مه نو

Шуд муштарӣу барад ба ҳам суду зиён ро

شد مشتری و برد به هم سود و زیان را

Ишқат ки ду олам ба ду ангушт , фано кард

عشقت که دو عالم به دو انگشت، فنا کرد

Исбот яке кард худои ду ҷаҳон ро

اثبات یکی کرد خدای دو جهان را

Баҳр аз назари ҷозибаи як қатра ашкӣ аст

بحر از نظر جاذبه یک قطرهٔ اشکی است

Гардӣаст ки афшондаи зи пои реги равон ро

گردی است که افشانده ز پا ریگ روان را

Гардун чаҳ хабар дораду даврон чаҳ шиносад

گردون چه خبر دارد و دوران چه شناسد

Ҳақи назару дӯди дили сӯхтагон ро

حق نظر و دود دل سوختگان را

Чашми ту магар нашъа диҳад бодаи кашон ро

چشم تو مگر نشئه دهد باده کشان را

Теғи ту магар об диҳад ташнаи лабон ро

تیغ تو مگر آب دهد تشنه لبان را

Аз бскаҳ ба ҷон омадаем аз ғами он шӯх

از بسکه به جان آمده ایم از غم آن شوخ

Мо дӯст надорем биҷузи душмани ҷон ро

ما دوست نداریم بجز دشمن جان را

Толеъ шуда то меҳри ту аз машриқи умед

طالع شده تا مهر تو از مشرق امید

Шуд рӯзи шаби тираи дайни мағрибён ро

شد روز شب تیرهٔ دین مغربیان را

Ҳар ҳукм ки рондаи қалами муъҷизаи ту

هر حکم که رانده قلم معجزهٔ تو

Дар забти даровардаи заминроу замон ро

در ضبط درآورده زمین را و زمان را

Додӣ ту мунодӣ ки дар ин мавсими дилкаш

دادی تو منادی که در این موسم دلکش

Доранд гулӯро ва бабанданд даҳон ро

دارند گلو را و ببندند دهان را

То шом ба рӯй ҳама аз машриқу мағриб

تا شام به روی همه از مشرق و مغرب

Бастанд дар қалъаи шаҳри рамазон ро

بستند در قلعهٔ شهر رمضان را

Карданд барои табаъу оли ту пайдо

کردند برای تبع و آل تو پیدا

Ороста бо зинату фари хулди ҷинон ро

آراسته با زینت و فر خلد جنان را

Барбаст лаб аз васфи камоли ту съидо

بربست لب از وصف کمال تو سعیدا

Ҳоҷат набӯд мадҳи сифоти ту баён ро

حاجت نبود مدح صفات تو بیان را