Ба чашм халқ шавад то азизи гирди раҳаш

به چشم خلق شود تا عزیز گرد رهش

Кашад ба дидаи худ серумаи сулаймонӣ

کشد به دیدهٔ خود سرمهٔ سلیمانی

Чҳо гузашта ба даври хаташи зи дилҳо зулф

چها گذشته به دور خطش ز دل ها زلف

Магар кунад ба сабои шарҳи ин парешоне

مگر کند به صبا شرح این پریشانی

Вагарна кист ки бо сад забон адо созад

وگرنه کیست که با صد زبان ادا سازد

Баён ба ғайри сухани рамзҳои пинҳонӣ

بیان به غیر سخن رمزهای پنهانی

Замин фалак шуд ва гардун гушӯд домани хеш

زمین فلک شد و گردون گشود دامن خویش

Чу кард кавкаби бахташи ситораи афшонӣ

چو کرد کوکب بختش ستاره افشانی

Чҳъқдаҳаш зи хаму печ ва тоб бигушоед

چهعقده اش ز خم و پیچ و تاب بگشاید

Касе ки баста бар он зулф , дил ба осонӣ

کسی که بسته بر آن زلف، دل به آسانی

Чу хор май хулдами гул дар ин чаман бе ӯ

چو خار می خلدم گل در این چمن بی او

Ки мекунад ба дилами барги ғунча , пайконе

که می کند به دلم برگ غنچه، پیکانی

Гузаштаи новаки эъҷоз ӯ зи чашми аду

گذشته ناوک اعجاز او ز چشم عدو

Нишаста дар дили душман ба қасди вайронӣ

نشسته در دل دشمن به قصد ویرانی

Ки бех куфр кунад аз замини синаи он

که بیخ کفر کند از زمین سینهٔ آن

Иморат дигар ангезад аз мусулмонӣ

عمارت دگر انگیزد از مسلمانی

Ба буии ҷаъди ту сунбули гушӯдаи кокули хеш

به بوی جعد تو سنبل گشوده کاکل خویش

Ба ёди ҳасани ту гул мекунад гулистонӣ

به یاد حسن تو گل می کند گلستانی

Ба дӯстони ту ҷинати кушодаи дукон ро

به دوستان تو جنت گشاده دکان را

Бааматон ту бозори ҳасани арзонӣ

به امتان تو بازار حسن ارزانی

Чаҳ эҳтиёҷ ба рӯй китоб , илми ту ро

چه احتیاج به روی کتاب، علم تو را

Ки хондае ту ба эъҷоз , хати пешонӣ

که خوانده ای تو به اعجاز، خط پیشانی

Барои он ки кунад баҳр , зикри хайри ту ро

برای آن که کند بحر، ذکر خیر تو را

Гирифтааст ба кафи сбҳаҳҳои марҷонӣ

گرفته است به کف سبحه های مرجانی

Ҳазор ва ҳашт кам аз сад гузашта аз аҳдат

هزار و هشت کم از صد گذشته از عهدت

Ҳануз дар ҳамаи офоқи ҳукм май ронӣ

هنوز در همه آفاق حکم می رانی

Чаҳ алиф ва сад ки ҳазорон сол дигар

چه الف و صد که هزاران سال دگر

Гузар кунад ки нагардад шариъатати фонӣ

گذر کند که نگردد شریعتت فانی

Ба ҳашари ҳам раҳу расми ту барқарор буд

به حشر هم ره و رسم تو برقرار بود

з рӯй шаръ кунад кор , ҳукми яздоне

ز روی شرع کند کار، حکم یزدانی

Ту бар сарири саодати бхсб бо сад ноз

تو بر سریر سعادت بخسب با صد ناز

Ки чокарони ту ҳар сӯ кунанд султонӣ

که چاکران تو هر سو کنند سلطانی

Ҳиҷозёни ҳамаи аҳл сафо шуданду сарвар

حجازیان همه اهل صفا شدند و سرور

Ки шуд мақоми зуҳӯри ту байти раббонӣ

که شد مقام ظهور تو بیت ربانی

Ба сӯии каъба аз он панҷ вақт , халқи худо

به سوی کعبه از آن پنج وقت، خلق خدا

зи шаш ҷиҳат ба замин мениҳанд пешонӣ

ز شش جهت به زمین می نهند پیشانی

Ба як гирифтани номи ту покбоз шуданд

به یک گرفتن نام تو پاکباز شدند

Ки умрҳо ба бутӣ кардаанд рҳбонӣ

که عمرها به بتی کرده اند رهبانی

Кунад ба рӯзи ҷазои домани шафоати ту

کند به روز جزا دامن شفاعت تو

Ба сар кашӣдан афву карами гиребонӣ

به سر کشیدن عفو و کرم گریبانی

Кунад талотуми ишқи ту ҳар замон аз дил

کند تلاطم عشق تو هر زمان از دل

Ба сӯии дидаи урӯҷ ва ба дидаи Аммонӣ

به سوی دیده عروج و به دیده عمانی

Ба завқи он ки нисорат кунад ҷавоҳири ашк

به ذوق آن که نثارت کند جواهر اشک

Ду дидаам шудаи саргарми қатраи афшонӣ

دو دیده ام شده سرگرم قطره افشانی

Ба он умед ки рӯзи ҷазои туе Нӯҳам

به آن امید که روز جزا تویی نوحم

Кунад ду дидаи ман то ба ҳашар , тӯфонӣ

کند دو دیدهٔ من تا به حشر، طوفانی

Ба кеши ман зи саранҷом ҳар ду куни аввалӣ

به کیش من ز سرانجام هر دو کون اولی

Тугар писанд кунӣ бесару сомонӣ

تو گر پسند کنی بی سر و سامانی

Аз он ҷиҳат ки ба айтом раҳм фармудӣ

از آن جهت که به ایتام رحم فرمودی

Кунад саҳоб ба авлоди хок , пастоне

کند سحاب به اولاد خاک، پستانی

Аз он ки руяти ту нақд нест имрӯзам

از آن که رؤیت تو نقد نیست امروزم

Фитодаи ҷон ба танами ҳамчуи ҷинси товоне

فتاده جان به تنم همچو جنس تاوانی

Валек булбули табъам ба ёди он гул рӯй

ولیک بلبل طبعم به یاد آن گل روی

Ҳамеша фикр сухан дораду ғзлхўонӣ

همیشه فکر سخن دارد و غزلخوانی

Паёми гӯши туро ҳар замон ба дили орм

پیام گوش تو را هر زمان به دل آرم

Ки то зи баҳри сухан дар кашам ба осонӣ

که تا ز بحر سخن در کشم به آسانی

Ба ин тасаллии хотири қабул ҷон кардам

به این تسلی خاطر قبول جان کردم

Ки дар хаёл , туе нест ҷузи ту май доне

که در خیال، تویی نیست جز تو می دانی

Агарчӣ номи ту бурдани зи ман раво набӯд

اگرچه نام تو بردن ز من روا نبود

Ки куфрро нарасад ҳарф аз мусулмонӣ

که کفر را نرسد حرف از مسلمانی

Ту , субҳи олами қудсӣу офтоби ду кун

تو، صبح عالم قدسی و آفتاب دو کون

Ман фақир , шаби тору шоми зулмоне

من فقیر، شب تار و شام ظلمانی

зи файзи субҳи ту шомами умед он дорам

ز فیض صبح تو شامم امید آن دارم

Ки бугзарад шабу гирдам чу рӯзи нӯронӣ

که بگذرد شب و گردم چو روز نورانی

Назар ба ҳол съидо куну дареғи мадор

نظر به حال سعیدا کن و دریغ مدار

Чу суфраи карами хешро биафшонӣ

چو سفرهٔ کرم خویش را بیفشانی

Ба хуйу буи ва ба афъоли ман мгир ва бубахш

به خوی و بوی و به افعال من مگیر و ببخش

Ки лозимаст сегӣ хонаро ба дарбоне

که لازم است سگی خانه را به دربانی