Чу бӯ диҳад субҳам ба дасти боди сабо

چو بو دهد صبحم به دست باد صبا

Ба гардани нафаси афтода май рӯм аз ҷо

به گردن نفس افتاده می روم از جا

Қисм ба қабзаи қудрат ки бар сари мардон

قسم به قبضهٔ قدرت که بر سر مردان

Шикваи сояи шамшер ба зи боли ҳумо

شکوه سایهٔ شمشیر به ز بال هما

зи хоки турбати ман буи ишқ ме ояд

ز خاک تربت من بوی عشق می آید

Баранд хоки мазори марои ъбиросо

برند خاک مزار مرا عبیرآسا

Биё ба кунҷи хароботу фориғ аз ҳамаи шӯ

بیا به کنج خرابات و فارغ از همه شو

Хушо ибодати махфӣ ки нест буии риё

خوشا عبادت مخفی که نیست بوی ریا

Ҳидоят аҷабӣ карда орифи солик

هدایت عجبی کرده عارف سالک

Тариқи фақр ки манзили бақоу роҳи фано

طریق فقر که منزل بقا و راه فنا

Бигӯ ба Юсуфи даврон ки аз ҷафои рақиб

بگو به یوسف دوران که از جفای رقیب

Гадои кӯй шумо шуд гадои роҳи шумо

گدای کوی شما شد گدای راه شما

Марои қисм ба вафои ту эй ситезаи мизоҷ

مرا قسم به وفای تو ای ستیزه مزاج

Ки бе ҷафои ту ҳаргиз надидаем сафо

که بی جفای تو هرگز ندیده ایم صفا

Марои зи оташи ишқаши ҷилои хотири бас

مرا ز آتش عشقش جلای خاطر بس

Басон шамъ насузам барои нашаву намо

بسان شمع نسوزم برای نشو و نما

Ҳадиси дӯст буд зоҳдои далели фироқ

حدیث دوست بود زاهدا دلیل فراق

Сухан магӯ зи худои пеши ман барои худо

سخن مگو ز خدا پیش من برای خدا

Наме занами мижа бар ҳам кушода ме дорам

نمی زنم مژه بر هم گشاده می دارم

Барои дидан ӯ манзари тамошо ро

برای دیدن او منظر تماشا را

Ҳар ончии мабда файёз гуфт ме гуяд

هر آنچه مبدأ فیاض گفت می گوید

Дар ин ғазал набӯд мадхалии съидо ро

در این غزل نبود مدخلی سعیدا را