Ҷафоҳои нигоҳаши зоҳир аз лабҳои хандон аст

جفاهای نگاهش ظاهر از لب های خندان است

Ҷаҳонро дӯстии имрӯз аз субҳаш намоён аст

جهان را دوستی امروز از صبحش نمایان است

з урёнӣ набошад дасти ман зери бағали доим

ز عریانی نباشد دست من زیر بغل دایم

Ки дасти норасои шарманда аз чок гиребон аст

که دست نارسا شرمنده از چاک گریبان است

Ба шоҳид нест ҳоҷати рӯзи маҳшари куштагонат ро

به شاهد نیست حاجت روز محشر کشتگانت را

Ки шамшери ту хӯн олуду захми мо намоён аст

که شمشیر تو خون آلود و زخم ما نمایان است

Дам исоаст толибро сумуми водии эмин

دم عیسی است طالب را سموم وادی ایمن

Ки ҷинати каъбаи рӯро сояи хор муғелон аст

که جنت کعبه رو را سایهٔ خار مغیلان است

Чаҳ ҳарфаст ин съидо ме тавон дил кунад аз он лаб ҳо

چه حرف است این سعیدا می توان دل کند از آن لب ها

Ки ҳам марҷон ва ҳам ёқӯт ва ҳам лаъл Бадахшон аст

که هم مرجان و هم یاقوت و هم لعل بدخشان است