Аз худ гузаштаи миннат даврон наме кашад

از خود گذشته منت دوران نمی کشد

Аз пои фитодаи танагӣ домон наме кашад

از پا فتاده تنگی دامان نمی کشد

Он кас ки ёфт лиззати фикри тамом ро

آن کس که یافت لذت فکر تمام را

Ҳаргизи сиррии зи чок гиребон наме кашад

هرگز سری ز چاک گریبان نمی کشد

Дар фикри рӯзии ту фалак карда пушти хам

در فکر روزی تو فلک کرده پشت خم

Ин фили масти бори ту осмон наме кашад

این فیل مست بار تو آسمان نمی کشد

Он кови матоъи хеш ба яғмоӣ ишқ дод

آن کاو متاع خویش به یغمای عشق داد

Дар чорсўии ҳодиса нуқсон наме кашад

در چارسوی حادثه نقصان نمی کشد

Ғайр аз хаёли ханҷари мижгони ноз ӯ

غیر از خیال خنجر مژگان ناز او

Каси хӯн ба нештар зи раг ҷон наме кашад

کس خون به نیشتر ز رگ جان نمی کشد

Ҳар мӯи ҷудо ба хеш гирифтор ме кунад

هر مو جدا به خویش گرفتار می کند

Ин дили чҳо зи зулф парешон наме кашад

این دل چها ز زلف پریشان نمی کشد

Ҷўҳрнмои зотии худ ҳар ки ме шавад

جوهرنمای ذاتی خود هر که می شود

Ингорааш машаққат савҳон наме кашад

انگاره اش مشقت سوهان نمی کشد

Кӣ мекашад ба гӯшаи мо миннат аз қадам

کی می کشد به گوشهٔ ما منت از قدم

Шухӣ ки по ба гӯша домон наме кашад

شوخی که پا به گوشهٔ دامان نمی کشد

То додаанд дар чамани бихўдии раҳам

تا داده اند در چمن بیخودی رهم

Дигари дилам ба сайр гулистон наме кашад

دیگر دلم به سیر گلستان نمی کشد

Равшандилони зи миннат ойӣна фориғанд

روشندلان ز منت آیینه فارغند

Бемори ишқ , ноз табибон наме кашад

بیمار عشق، ناز طبیبان نمی کشد

Қонеъ ба ним нони гадоӣ касе ки шуд

قانع به نیم نان گدایی کسی که شد

Зиллат з хону суфра дунон наме кашад

ذلت ز خوان و سفرهٔ دونان نمی کشد

Кӣ мерасад ба васли съидо касе ба ҷаҳд

کی می رسد به وصل سعیدا کسی به جهد

То меҳнату машаққат ҳиҷрон наме кашад

تا محنت و مشقت هجران نمی کشد