Аз нигоҳи ғирҷонони чеҳра дар ҳам ме кашад

از نگاه غیرجانان چهره در هم می کشد

Рӯй гули шармандагӣ аз чашм шабнам ме кашад

روی گل شرمندگی از چشم شبنم می کشد

Оҳи ёқӯбии расани бозӣ агар хоҳад намӯд

آه یعقوبی رسن بازی اگر خواهد نمود

Юсуфи мо хешро аз чоҳ замзам ме кашад

یوسف ما خویش را از چاه زمزم می کشد

Гар сулаймонаст ангушт надомат ме газад

گر سلیمان است انگشت ندامت می گزد

Охири дам чун зи дасти хеш хотам ме кашад

آخر دم چون ز دست خویش خاتم می کشد

Бар дар воъиз намонад эҳтиёҷаш ҳар ки ӯ

بر در واعظ نماند احتیاجش هر که او

Ҳалқа дар гӯш аз фиғони аҳл мотам ме кашад

حلقه در گوش از فغان اهل ماتم می کشد

Дӯстӣ ҳар чанд афзӯн , душмании афзӯн тар аст

دوستی هر چند افزون، دشمنی افزون تر است

Бештари озори захми мо з марҳам ме кашад

بیشتر آزار زخم ما ز مرهم می کشد

Кӣ намояд эй Сикандар бо ту аз ойӣнаи ?ут

کی نماید ای سکندر با تو از آیینه ات

Ончӣ аз ҷом лаболаб гаштааш ҷам ме кашад

آنچه از جام لبالب گشته اش جم می کشد

Аждаҳои лои даҳони хешро вокрдаҳ аст

اژدهای لا دهان خویش را واکرده است

Тарки ин дам кун ду оламро ба як дам ме кашад

ترک این دم کن دو عالم را به یک دم می کشد

Ман кабоби базми он риндам ки дар кӯии ҳабиб

من کباب بزم آن رندم که در کوی حبیب

Хӯни дил , заҳри тағофул , бода бо ҳам ме кашад

خون دل، زهر تغافل، باده با هم می کشد

Аз нигоҳи ҳасрати сӯзани масеҳо кӣ кашид

از نگاه حسرت سوزن مسیحا کی کشید

Ончӣ аз таъни забони халқ , Марям ме кашад

آنچه از طعن زبان خلق، مریم می کشد

Кӣ съидо ҳар гадоӣ ошно гардад ба ҳақ

کی سعیدا هر گدایی آشنا گردد به حق

Сӯзан аз ин баҳр , иброҳӣм адҳам ме кашад

سوزن از این بحر، ابراهیم ادهم می کشد