Ҳар ки дар ин дар зи роҳи сидқи даройад

هر که در این در ز راه صدق درآید

Боядаш аввали зи хештан ба даройад

بایدش اول ز خویشتن به درآید

Хона фақраст ҷои мо ва манӣ нест

خانهٔ فقر است جای ما و منی نیست

Шоҳ ҷаҳонаст ё гадо агар ояд

شاه جهان است یا گدا اگر آید

Он зи амалҳои ботил аст машав хуш

آن ز عمل های باطل است مشو خوش

Ончии зи аъмоли нек дар назар ояд

آنچه ز اعمال نیک در نظر آید

Аз раҳи ибрати зи хеш ҳар ки сафар кард

از ره عبرت ز خویش هر که سفر کرد

Гар ба худ ояд азиз ва муътабар ояд

گر به خود آید عزیز و معتبر آید

Ҷисми гули олӯдаи ?ут на коса чин аст

جسم گل آلوده ات نه کاسهٔ چین است

Чун шаканд боз аз ӯ садо ба даройад

چون شکند باز از او صدا به درآید

Ин дили девонаро ба зулф бабандед

این دل دیوانه را به زلف ببندید

Гар ба ду занҷир , ӯ з ӯҳда барояд

گر به دو زنجیر، او ز عهده برآید

Даврии хеши он замон мулоҳиза уфтад

دوری خویش آن زمان ملاحظه افتد

Ҳар ки зи худ як ду гом пештар ояд

هر که ز خود یک دو گام پیشتر آید

Ман зи сари худ гузашта май рӯми ин роҳ

من ز سر خود گذشته می روم این راه

Ёри съидои магар ки сар басар ояд

یار سعیدا مگر که سر بسر آید