Ғарқи дарёӣ гунаҳ карданд мғФўрм ҳануз

غرق دریای گنه کردند مغفورم هنوز

Сад шикаст аз дор хӯрдам лек Мансурам ҳануз

صد شکست از دار خوردم لیک منصورم هنوز

Рафтам аз дилҳо валикин дар забонҳо монда ам

رفتم از دل ها ولیکن در زبان ها مانده ام

Ҳамчуи анқо гум шудам аз чашму мазкӯрам ҳануз

همچو عنقا گم شدم از چشم و مذکورم هنوز

Бо вуҷӯди он ки субҳи содиқ аз ман май дамад

با وجود آن که صبح صادق از من می دمد

Чун шаби қадар аз назарҳо бози мастурам ҳануз

چون شب قدر از نظرها باز مستورم هنوز

Хӯрда будам аз шароби ишқи ҷомӣ дар аласт

خورده بودم از شراب عشق جامی در الست

Мӯҳтасиби беруни мё бо ман ки маъзӯрам ҳануз

محتسب بیرون میا با من که معذورم هنوز

Шодии рӯзи висол ӯ кӣ аз сар ме равад

شادی روز وصال او کی از سر می رود

Ҳиҷри шабҳо бо ғамами пурвирду масрурам ҳануз

هجر شب ها با غمم پرورد و مسرورم هنوز

Гуфт Мӯсои роз чанде ва матолиб шуд тамом

گفت موسی راز چندی و مطالب شد تمام

Гуфтугӯӣ ишқ дорад бар сари таврам ҳануз

گفتگوی عشق دارد بر سر طورم هنوز

Чашми дил ҳаргиз нагардад сайр аз чашм батон

چشم دل هرگز نگردد سیر از چشم بتان

Ковушӣ дорад ба мижгони захми носўрм ҳануз

کاوشی دارد به مژگان زخم ناصورم هنوز

Бо вуҷӯди он ки дар занҷир зулфам карда анд

با وجود آن که در زنجیر زلفم کرده اند

Сад биёбони ман зи ақли зуфунуни даврам ҳануз

صد بیابان من ز عقل ذوفنون دورم هنوز

Рӯзгори пурситами ҳаргиз фаромӯшам накард

روزگار پرستم هرگز فراموشم نکرد

Ҳар куҷои дардӣ съидо ҳаст манзурам ҳануз

هر کجا دردی سعیدا هست منظورم هنوز