Ба қатъ ҳастӣ худ хуби дастёри худам

به قطع هستی خود خوب دستیار خودم

Ҳамеша майли каши чашми эътибори худам

همیشه میل کش چشم اعتبار خودم

Агарчӣ ташнаи лабами дида баҳр истиғност

اگرچه تشنه لبم دیده بحر استغناست

Чу об май рӯми умр дар канори худам

چو آب می روم عمر در کنار خودم

Чунон зи хеши бурун рафтаам ки шуд умрӣ

چنان ز خویش برون رفته ام که شد عمری

Нишастаам шабу рӯз ва дар интизори худам

نشسته ام شب و روز و در انتظار خودم

зи бими оҳи ҷигарсӯзи хештани доим

ز بیم آه جگرسوز خویشتن دایم

Чу абри мунтазири чашми ашкбори худам

چو ابر منتظر چشم اشکبار خودم

Гирифтаи ақл ба дасти ихтиёри ман зон раҳ

گرفته عقل به دست اختیار من زان ره

Ҳамеша дар паии бгсстни маҳори худам

همیشه در پی بگسستن مهار خودم

Аз он замон ки туро айн хештан дидам

از آن زمان که تو را عین خویشتن دیدم

Дигар чу оҳӯии чашм батон шикори худам

دگر چو آهوی چشم بتان شکار خودم

зи фикри рафтаи съидои ҳавои сайри ватан

ز فکر رفته سعیدا هوای سیر وطن

Аз он замон ки ғариби диёри ёри худам

از آن زمان که غریب دیار یار خودم