Танӣ чанд беди ларзону равон сокинӣ дорам

تنی چند بید لرزان و روان ساکنی دارم

Замин беқарору осмон сокинӣ дорам

زمین بی قرار و آسمان ساکنی دارم

намеояд зи заъфи тан , хаданги оҳи ман то лаб

نمی آید ز ضعف تن، خدنگ آه من تا لب

Ки аз дасти тавонои камон сокинӣ дорам

که از دست توانایی کمان ساکنی دارم

Чу гул дар ғунчаи табъам ба сад рангаст ҳарф аммо

چو گل در غنچهٔ طبعم به صد رنگ است حرف اما

Ба ҳангоми сухани гуфтани забон сокинӣ дорам

به هنگام سخن گفتن زبان ساکنی دارم

Чу тасвирам набошад ихтиёри пеш ва пас рафтан

چو تصویرم نباشد اختیار پیش و پس رفتن

Ба дасти норасои худ Аннан сокинӣ дорам

به دست نارسای خود عنان ساکنی دارم

На чун булбули дил ҳар ғунчаро хӯн кардаам доим

نه چون بلبل دل هر غنچه را خون کرده ام دایم

Насими осо ба гӯши гули фиғон сокинӣ дорам

نسیم آسا به گوش گل فغان ساکنی دارم

Ба умедӣ ки буии перҳан аз Миср ме ояд

به امیدی که بوی پیرهن از مصر می آید

Дар ин водӣ ба ҳар ҷои корвон сокинӣ дорам

در این وادی به هر جا کاروان ساکنی دارم

Съидои ҳеҷ гуҳ беғам надидам хотири худ ро

سعیدا هیچ گه بی غم ندیدم خاطر خود را

Дар ин вайронаи доими миҳмон сокинӣ дорам

در این ویرانه دایم میهمان ساکنی دارم