Ман даврам ва ман даврами маҳҷӯраму маҳҷӯрам

من دورم و من دورم مهجورم و مهجورم

Бе рӯй ту маҷбурам бе лаъли ту махмурам

بی روی تو مجبورم بی لعل تو مخمورم

Бе чашми ту ҳайронам бе зулфи парешонам

بی چشم تو حیرانم بی زلف پریشانم

Худ гӯ чаҳ буд дармони ман хастау ранҷурам

خود گو چه بود درمان من خسته و رنجورم

Дар каъбау бтхонаҳ дар масҷиду майхона

در کعبه و بتخانه در مسجد و میخانه

Набӯд ба прихонаҳи ҷуз рӯй ту манзурам

نبود به پریخانه جز روی تو منظورم

Дунё ба чаҳ май шояд ъқбо ба чаҳ кор ояд

دنیا به چه می شاید عقبا به چه کار آید

Ин дард ва ?илам зояд он аз ту кунад даврам

این درد و الم زاید آن از تو کند دورم

Ҷон бе ту нёромди дили хӯни дили ошомад

جان بی تو نیارامد دل خون دل آشامد

Корам ба чаҳ анҷомад аз дида бишуд наварам

کارم به چه انجامد از دیده بشد نورم

Баси ғусса [ ва ] ғам хӯрдам ман шикваи ин дардам

بس غصه [و] غم خوردم من شکوهٔ این دردم

Аз дасти ту май гирдами лекин чаҳ кунам даврам

از دست تو می گردم لیکن چه کنم دورم

Ҳам дард ва ?илам бошад ҳам меҳнат ва ғам бошад

هم درد و الم باشد هم محنت و غم باشد

Ин ҳишмат ҷам бошад он шавкати фағфурам

این حشمت جم باشد آن شوکت فغفورم

Носуда аз ин гулшани неи ҷон ва на дили неи тан

ناسوده از این گلشن نی جان و نه دل نی تن

Лиззат чаҳ барад аз ман рӯзӣ ки хӯрд гӯрам

لذت چه برد از من روزی که خورد گورم

Он ёр баъӣд омад аз бахт Саид омад

آن یار بعید آمد از بخت سعید آمد

Аз ғайб навид омад ман шблӣу Мансурам

از غیب نوید آمد من شبلی و منصورم