Аз дами теғи ғам ӯ ҳар нафас хӯн ме хӯрам

از دم تیغ غم او هر نفس خون می‌خورم

Кас намедонад ки ман ин бодаро чун ме хӯрам

کس نمی‌داند که من این باده را چون می‌خورم

Ҳиммати олӣ ба мурдани ташнаи лаби розӣ тар аст

همت عالی به مردن تشنه لب راضی‌تر است

Косаи обӣ ки ман аз даст Ҷайҳун ме хӯрам

کاسهٔ آبی که من از دست جیحون می‌خورم

Дар дили шӯридаи ман қӯт шодӣ намонад

در دل شوریدهٔ من قوت شادی نماند

Баси шикаст аз лашкари ғам дар шаб хӯн ме хӯрам

بس شکست از لشکر غم در شب خون می‌خورم

Такяам то гашта ҳиммат , фикр бас гардӣда пок

تکیه‌ام تا گشته همت، فکر بس گردیده پاک

Хирқа мавзун кардаам дар фақр ва мазмун ме хӯрам

خرقه موزون کرده‌ام در فقر و مضمون می‌خورم

Ин пушаймонӣ надорад суд соқӣ ме биор

این پشیمانی ندارد سود ساقی می بیار

Чун нахурдам пеш аз ин бад кардам акнӯн ме хӯрам

چون نخوردم پیش از این بد کردم اکنون می‌خورم

эй съидо аз шароби нобу лаъли коми бахш

ای سعیدا از شراب ناب و لعل کام‌بخش

Чун ту манъам мекунӣ ман баъд бечун ме хӯрам

چون تو مَنعَم می‌کنی من بعد بی‌چون می‌خورم