Ҳамчуи гули рози даруни худ намоён ме кунам
همچو گل راز درون خود نمایان می‌کنم
Хешро дар айни ҷамъият парешон ме кунам
خویش را در عین جمعیت پریشان می‌کنم
Ҳамчуи дарёи чин ба рӯ дорам вале софии дилам
همچو دریا چین به رو دارم ولی صافی دلم
Ҳамчуи шабнами гиряро дар ханда пинҳон ме кунам
همچو شبنم گریه را در خنده پنهان می‌کنم
Тоза май созам ба нохуни захмҳои куҳна ро
تازه می‌سازم به ناخن زخم‌های کهنه را
Ғайр медонад ба дарди хеш дармон ме кунам
غیر می‌داند به درد خویش درمان می‌کنم
Тинатам покаст аз исёни маро андеша нест
طینتم پاک است از عصیان مرا اندیشه نیست
Офтобам дар ҳиҷоби абр ҷавлон ме кунам
آفتابم در حجاب ابر جولان می‌کنم
Аз миёни айби байнони муқайяд дар либос
از میان عیب‌بینان مقید در لباس
Май барам худро ва беқайдона урён ме кунам
می‌برم خود را و بی‌قیدانه عریان می‌کنم
Хуш намеояд марои зоҳрпрстии ҳамчуи халқ
خوش نمی‌آید مرا ظاهرپرستی همچو خلق
Хешро озоду дилро банда он ме кунам
خویش را آزاد و دل را بندهٔ آن می‌کنم
Гаштами шебу фарози даҳрро бечиз нест
گشتم شیب و فراز دهر را بی‌چیز نیست
Ҳаст [ ноҳамворе ] дар табъ , савҳон ме кунам
هست [ناهمواریی] در طبع، سوهان می‌کنم
Ҷони ман қурбон нагӯям он кунам ё ғайри он
جان من قربان نگویم آن کنم یا غیر آن
Подшоҳӣ ҳарчӣ фармон мекунӣ он ме кунам
پادشاهی هرچه فرمان می‌کنی آن می‌کنم
Бо ки гӯям гар нагӯям бо ту ҳоли хеш ро
با که گویم گر نگویم با تو حال خویش را
Мӯраму арзи матолиб бо сулаймон ме кунам
مورم و عرض مطالب با سلیمان می‌کنم
Барраи банди ишқаму тоқат наме орм дигар
بره بند عشقم و طاقت نمی‌آرم دگر
Хешро хоҳӣ нахоҳ имрӯз қурбон ме кунам
خویش را خواهی نخواه امروز قربان می‌کنم
Чашм гирён дораму мӯии сифеду бози ҳам
چشم گریان دارم و موی سفید و باز هم
Аз барои роҳ рафтани фикр сомон ме кунам
از برای راه رفتن فکر سامان می‌کنم
То магари ранги ҳино аз пой ӯ уфтад ба даст
تا مگر رنگ حنا از پای او افتد به دست
Тифли чашми хешро ман боз гирён ме кунам
طفل چشم خویش را من باز گریان می‌کنم
Гуфтамаш ҷони рӯнамоят , рӯнамо , гуфто ки хуб
گفتمش جان رونمایت، رونما، گفتا که خوب
Гар кашами нуқсони съидои боз товон ме кунам
گر کشم نقصان سعیدا باز تاوان می‌کنم