Манам нодони ту доноӣ чаҳ гӯям

منم نادان تو دانایی چه گویم

зи ҳоли дил ки бенаӣ чаҳ гӯям

ز حال دل که بینایی چه گویم

зи дасти норасоу бахти кӯтоҳ

ز دست نارسا و بخت کوتاه

Ба пешати сарви болоӣ чаҳ гӯям

به پیشت سرو بالایی چه گویم

Диламро ҷустуҷӯяти ташна тар кард

دلم را جستجویت تشنه تر کرد

Саҳоби лутфу дарёӣ чаҳ гӯям

سحاب لطف و دریایی چه گویم

Туро мехонам ва ҷон мекунам сарф

تو را می خوانم و جان می کنم صرف

Агар худ бе талаби ое чаҳ гӯям

اگر خود بی طلب آیی چه گویم

Аз он лаби шиква ҳо дорам наоне

از آن لب شکوه ها دارم نهانی

Бароядгар таманное чаҳ гӯям

برآید گر تمنایی چه گویم

Шикоятҳои чашм май парастат

شکایت های چشم می پرستت

Ба худ ҳаргиз наме ое чаҳ гӯям

به خود هرگز نمی آیی چه گویم

Ту кардӣ дар ҷаҳони асрори мо фош

تو کردی در جهان اسرار ما فاش

Съидоиии съидоиӣ чаҳ гӯям

سعیدایی سعیدایی چه گویم