Гудохт сим вааш он шӯхи симбри мо ро

گداخت سیم وش آن شوخ سیمبر ما را

Ба печу тоби дароварди он камари мо ро

به پیچ و تاب درآورد آن کمر ما را

Чу ҷом , гардиши он чашми пурхумори имрӯз

چو جام، گردش آن چشم پرخمار امروز

зи ҳодисот ҷаҳон кард бе хабари мо ро

ز حادثات جهان کرد بی خبر ما را

Чу гирдбод ба худ эй нафас , чаҳ май пайчи ?

چو گردباد به خود ای نفس، چه می پیچی؟

Чу оби баради лаби хушку чашмтар мо ро

چو آب برد لب خشک و چشم تر ما را

Чаҳ толеъаст ки ҳар гоҳ чун нигоҳ ба ғайр

چه طالع است که هر گاه چون نگاه به غیر

Фиканд то назар , афканд аз назари мо ро

فکند تا نظر، افکند از نظر ما را

Камол беҳунарӣ интиҳои беайбӣ аст

کمال بی هنری انتهای بی عیبی است

Ки халқ , айб насозанд ҷузи ҳунари мо ро

که خلق، عیب نسازند جز هنر ما را

Алоҷи ғифлати моро ки метавонад кард

علاج غفلت ما را که می تواند کرد

Ки мӯниси раг хобаст нештар мо ро

که مونس رگ خواب است نیشتر ما را

Чаҳ ғӯтаҳо ки ба як қатраи хӯн дил наздем

چه غوطه ها که به یک قطره خون دل نزدیم

Ки то гумон накунад ғайр , бе ҷигари мо ро

که تا گمان نکند غیر، بی جگر ما را

Ҳарорати дил бетобу оташи шавқаш

حرارت دل بی تاب و آتش شوقش

Фикандааст чу хуршед дар ба дар мо ро

فکنده است چو خورشید در به در ما را

зи хату хол гуноҳаст ҳасан рӯй савоб

ز خط و خال گناه است حسن روی ثواب

Ки нафъ нест зи савдоӣ бе зарари мо ро

که نفع نیست ز سودای بی ضرر ما را

Чаҳ зиндагӣаст съидо ки аз назар чун умр

چه زندگی است سعیدا که از نظر چون عمر

Гузашти ёр ва наёвард дар назари мо ро

گذشت یار و نیاورد در نظر ما را