Бҷҳон менадаҳум ончии маро дар сар азуаст

بجهان می ندهم آنچه مرا در سر ازوست

Ки маро дар сари азуи ончии ҷаҳон яксар азуаст

که مرا در سر ازو آنچه جهان یکسر ازوست

Дид гулгунаи мақсӯди баҳр рӯй ки дид

دید گلگونه مقصود بهر روی که دید

Чашми бинанда ки дорад дил донишвар азуаст

چشم بیننده که دارد دل دانشور ازوست

Чаҳ кашамгар нкшми бодаи хмхонаҳи ёр

چه کشم گر نکشم باده خمخانه یار

Хами азуи хонаи азуи бодаи азу соғар азуаст

خم ازو خانه ازو باده ازو ساغر ازوست

Дид зи ойинаи худ гӯнаи эксири маро

دید ز آئینه خود گونه اکسیر مرا

Дил ки на ойина бар шуда хокистар азуаст

دل که نه آئینه بر شده خاکستر ازوست

Осмони пасту равоқи ҳарами ишқи баланд

آسمان پست و رواق حرم عشق بلند

Ин бноӣист ки болои фалак чанбар азуаст

این بنائیست که بالای فلک چنبر ازوست

Ғамаш аз хотиру савдоаши з дил ме наравад

غمش از خاطر و سوداش ز دل می نرود

Дил савдо задау хотири ғам парвар азуаст

دل سودا زده و خاطر غم پرور ازوست

Теғу пайконаш агар бар сарв бар синаи мост

تیغ و پیکانش اگر بر سرو بر سینه ماست

Чаҳ ғам эй хоҷа ки ҳам синаи азуи ҳам сар азуаст

چه غم ای خواجه که هم سینه ازو هم سر ازوست

Хоки шӯи хок ки дар кӯии хароботи Муғон

خاک شو خاک که در کوی خرابات مغان

Хок роҳаст ки бар фарқи шаҳон афсар азуаст

خاک راهست که بر فرق شهان افسر ازوست

Ишқ эксир муродаст ки дар бутаи дил

عشق اکسیر مرادست که در بوته دل

Даврон дораду гулгунаи ошиқ зар азуаст

دوران دارد و گلگونه عاشق زر ازوست

Бар дар майкада то ҳалқаи сифат бесару пой

بر در میکده تا حلقه صفت بی سر و پای

Нашӯй роҳ бботин набарӣ кин дар азуаст

نشوی راه بباطین نبری کاین در ازوست

Ҷӯй аз хоки сафогар талабии оби бақо

جوی از خاک صفا گر طلبی آب بقا

Ин ғборист ки ойина Искандар азуаст

این غباریست که آئینه اسکندر ازوست