Расед дасти ман аз ишқи дили бдўлти дӯст

رسید دست من از عشق دل بدولت دوست

Ки ин хароба беҳаду васф хона ӯст

که این خرابه بی حد و وصف خانه اوست

Барон бидам ки нагунҷам бпўст дар ғами мағз

بران بدم که نگنجم بپوست در غم مغز

Ғам ту омад ва моро на мағз монад ва на пӯст

غم تو آمد و ما را نه مغز ماند و نه پوست

Ббоғи дили бҳўои тулӯъи талъати ёр

بباغ دل بهوای طلوع طلعت یار

Макори тухми иродат ки ин гул худ рӯаст

مکار تخم ارادت که این گل خود روست

Бсоҳлии ту чаҳ донеи ғами маро ки зи дард

بساحلی تو چه دانی غم مرا که ز درد

Канори ҳасрати дарёу чашм ғайрат ҷӯаст

کنار حسرت دریا و چشم غیرت جوست

Шикваи майкадаи ишқи байн ки масти худоӣ

شکوه میکده عشق بین که مست خدای

Назораи сар ҷамшед мекунад ки сабуаст

نظاره سر جمشید میکند که سبوست

Нзорти гули майхонау мли мино

نضارت گل میخانه و مل مینا

Назир об ҳаётаст ва равза минӯаст

نظیر آب حیاتست و روضه مینوست

Хабари зи ҳоли дил эй бе хабари зи ҳоли мгир

خبر ز حال دل ای بی خبر ز حال مگیر

Ки пои банди сари он ду зулф ғолия бӯаст

که پای بند سر آن دو زلف غالیه بوست

з ман мапурс бидон тоби зулфи байн ки аз он

ز من مپرس بدان تاب زلف بین که از آن

Падеди ҳоли дили дардманди мӯии бмўст

پدید حال دل دردمند موی بموست

Гусастаи риштаи паймону сӯзани мижа аш

گسسته رشته پیمان و سوزن مژه اش

Ҳазор чок бадал мезанад чаҳ ҷой руфӯаст

هزار چاک بدل می زند چه جای رفوست

Ҳикояти ман ва ӯ дар фазои қудси фано

حکایت من و او در فضای قدس فنا

Ҳамон муқаддамаи шоҳбоз бо тиҳуаст

همان مقدمه شاهباز با تیهوست

Шуҳуду ғайбу қавӣ ва назору пасту баланд

شهود و غیب و قوی و نزار و پست و بلند

Чу ғайри ҷилва ӯ нест ҳар чаҳ ҳаст накӯаст

چو غیر جلوه او نیست هر چه هست نکوست

Баланду пасти тамоми вуҷӯд пой задам

بلند و پست تمام وجود پای زدم

Нишони пои бутами лои илоҳи алои ҳавасат

نشان پای بتم لا اله الا هوست

Бибин ба фари сафои каши фазои куну макон

ببین به فر صفا کش فضای کون و مکان

Тамоми зери пари мурғи нутқ нодарра гӯаст

تمام زیر پر مرغ نطق نادره گوست