Биовар соқии он софи сафои хез
بیاور ساقی آن صاف صفا خیز
Ки бидиҳад софро аз дарди тмииз
که بدهد صاف را از درد تمییز
Надории софи даҳ дард аз хати ашк
نداری صاف ده درد از خط اشک
Ки софи офтоб аз ӯ баради рашк
که صاف آفتاب از او برد رشک
Биовар ҳар чаҳ дории дард ё соф
بیاور هر چه داری درد یا صاف
Ки месофасту дарду софи зи авсоф
که می صافست و درد و صاف ز اوصاف
Шаробии рези давр аз ранг ва аз бӯ
شرابی ریز دور از رنگ و از بو
Бминои ман аз майхонаи ҳў
بمینای من از میخانه هو
Ки ин майхона пурвирд қадимаст
که این میخانه پرورد قدیمست
Хамаш дар хона сар ҳакимаст
خمش در خانه سر حکیمست
Бен хами ҳашта дар бунёни ҷўдст
بن خم هشته در بنیان جودست
Баннои хона мабноӣ вуҷӯдаст
بنای خانه مبنای وجودست
Вуҷӯд май бало нақс баситаст
وجود می بلا نقص بسیطست
Тамом давр ҳастиро муҳӣтаст
تمام دور هستی را محیطست
Харобам кун бакулӣ аз май зот
خرابم کن بکلی از می ذات
Маро бар нафй мавкӯласт исбот
مرا بر نفی موکولست اثبات
Бар онстм ки аз ин май парастӣ
بر آنستم که از این می پرستی
Кунам дар нестӣ тадбир ҳастӣ
کنم در نیستی تدبیر هستی
Фанои зоти раҳрави рости мақсӯд
فنای ذات رهرو راست مقصود
Мақом нафй бошад ҷои Маҳмӯд
مقام نفی باشد جای محمود
Ту пиндорӣ ки ман масту харобам
تو پنداری که من مست و خرابم
Магари мастӣ сипас бинад бихобам
مگر مستی سپس بیند بخوابم
Ки ман мастам вале масти вуҷӯдам
که من مستم ولی مست وجودم
Хароби ғайбу ободи шуҳудам
خراب غیب و آباد شهودم
Ту дории бодаи ӣӣ дар хӯрд мисатон
تو داری باده ئی در خورد مستان
Баҷоами тест ҷон ме прессатон
بجام تست جان می پرستان
Маро кун зинда дар ин ҳоли мурдан
مرا کن زنده در این حال مردن
Ки бояд ҷон бе поёни супурдан
که باید جان بی پایان سپردن
Ки аз як ҷони супурдани лутфи ҷонон
که از یک جان سپردن لطف جانان
Диҳад ҳар мурдаи ӣиро ҳафтсад ҷон
دهد هر مرده ئی را هفتصد جان
Диҳад икдонаҳи ҳФсди донаи ҳосил
دهد یکدانه هفصد دانه حاصل
Бнси ояи сабъи снобл
بنص آیه سبع سنابل
Гарм бошад кунам қурбони соқӣ
گرم باشد کنم قربان ساقی
Баҳри дами ҳафтсад ҷони ҷумлаи боқӣ
بهر دم هفتصد جان جمله باقی
Ки ӯ аз мо бигирад ҷони фонӣ
که او از ما بگیرد جان فانی
Диҳад ҷонӣ ки гўӣии ман ри онӣ
دهد جانی که گوئی من ر آنی
Агар чаҳ лн тароне нест ботил
اگر چه لن ترانی نیست باطل
Мабош аз ман ронӣ низ ғофил
مباش از من رآنی نیز غافل
Ки бошад дар таҷаллиҳои анвор
که باشد در تجلی های انوار
зи Аҳмад то бмўсии фарқ бисёр
ز احمد تا بموسی فرق بسیار
Буд Мӯсо ҳануз андари самовот
بود موسی هنوز اندر سماوات
Расӯли Мустафои ммсўси болаззот
رسول مصطفی ممسوس بالذات
Буд Аҳмади бзоти аллоҳи ммсўс
بود احمد بذات الله ممسوس
Таҷаллиҳои зотии рости моء/нўс
تجلی های ذاتی راست ماء/نوس
Биҷунбад то бснбди боли ин тайр
بجنبد تا بسنبد بال این طیر
Баранд то бимонад рФрФ аз сайр
براند تا بماند رفرف از سیر
Шавад болой ӯ аднои қавсин
شود بالای او ادنای قوسین
Нишемангоҳи шоҳи кун бе ин
نشیمنگاه شاه کون بی این
Зиҳами резади бунау бунгоҳи Маҳмӯд
زهم ریزد بنه و بنگاه محمود
Намонад ғайри ваҷҳи аллоҳи Маҳмӯд
نماند غیر وجه الله محمود
Ббом ҳақ мазан кӯси сўоӣӣ
ببام حق مزن کوس سوائی
Намонад Аҳмадӣ монад хдоӣӣ
نماند احمدی ماند خدائی
Занад бар боми қудси зоти мутлақ
زند بر بام قدس ذات مطلق
Нидои ман ронии қдроء/ӣ алҳақ
ندای من رآنی قدراء/ی الحق
Боўрнги камоли ъзи сармад
باورنگ کمال عز سرمد
Худо бинишаст чун бархест Аҳмад
خدا بنشست چون برخاست احمد
Балӣ аз ҷони мардони ҳунарманд
بلی از جان مردان هنرمند
Чу бархезанд биншинад худованд
چو برخیزند بنشیند خداوند
Агар ҳақ гуфт субҳонӣ аҷаб нест
اگر حق گفت سبحانی عجب نیست
Касеро ғайри ҳақ ин гуфт ва лаб нест
کسی را غیر حق این گفت و لب نیست
Чу шуд бар бо язид аз ҳақи таҷаллӣ
چو شد بر با یزید از حق تجلی
Бостғроқ гуфт ин қавли аъло
باستغراق گفت این قول اعلی
Чу боз омад азон ғайб ва азон ҳавл
چو باز آمد ازان غیب و ازان هول
Буи гуфтанд сар зад аз ту ин қавл
بوی گفتند سر زد از تو این قول
з рӯй аҷз бо ҳақ гуфт дар роз
ز روی عجز با حق گفت در راز
Ки эй кўиндаҳ бешабаҳу анбоз
که ای کوینده بی شبه و انباز
Кунанд ин қавлро аз ман ривоят
کنند این قول را از من روایت
Бмни ин қавм дар таии ҳикоят
بمن این قوم در طی حکایت
Агар ман гуфтамӣ субҳонӣ аз худ
اگر من گفتمی سبحانی از خود
Шуд ситами кофару гбрўи бдўдд
شد ستم کافر و گبرو بدودد
Намудем зини хатои гуфтани стғФор
نمودم زین خطا گفتن ستغفار
Шудам муъмин намудем қатъи зуннор
شدم مؤمن نمودم قطع زنار
Кунун гӯям ки гаштами солики роҳ
کنون گویم که گشتم سالک راه
Ҳўи аллоҳи алзии лои ғайраи аллоҳ
هو الله الذی لا غیره الله
Чу боз аз зот аввал шуд б охир
چو باز از ذات اول شد ب آخر
Таҷаллии гашти мазҳари айни зоҳир
تجلی گشت مظهر عین ظاهر
Сироят кард сари зот бар зот
سرایت کرد سر ذات بر ذات
Шаҳи шатранҷи илм ва айн шуд мот
شه شطرنج علم و عین شد مات
Ҳақиқат шуд падед аз завқу мастӣ
حقیقت شد پدید از ذوق و مستی
Намонад аз боязид пер ҳастӣ
نماند از بایزید پیر هستی
Дарин дарёи зи сар то пой шуд гум
درین دریا ز سر تا پای شد گم
Бхўиши ин баҳр омад дар талотум
بخویش این بحر آمد در تلاطم
Зинои боязиди ин қавл шуд рост
زنای بایزید این قول شد راست
Ки зоти лами изл дар ҷбаҳи мост
که ذات لم یزل در جبه ماست
Намӯд аз пои халъи наъли имкон
نمود از پای خلع نعل امکان
Худо пайдо шуд ва кунин пинҳон
خدا پیدا شد و کونین پنهان
Дўӣӣ аз аҳвалии хезад шаккӣ нест
دوئی از احولی خیزد شکی نیست
Бичишам рости байни ҳақи ҷуз яке нест
بچشم راست بین حق جز یکی نیست
Чу ронад аз ин дўтоӣии Рахши солик
چو راند از این دوتائی رخش سالک
Биктоӣӣ баҳр маликаст молик
بیکتائی بهر ملکست مالک
Касе каз ин дўтоӣӣ раст яктост
کسی کز این دوتائی رست یکتاست
Сўои зот ӯ кас нест пайдост
سوای ذات او کس نیست پیداست
Биҷузи ҳақ дар макону ло макон нест
بجز حق در مکان و لا مکان نیست
Нишон аз каси бкўӣ бенишон нест
نشان از کس بکوی بی نشان نیست
Дарин майхонаи мстоннди биҳд
درین میخانه مستانند بیحد
Гуруҳеи бихўду қавмии муъаррабад
گروهی بیخود و قومی معربد
Яке афтода аз мастии бики дӯш
یکی افتاده از مستی بیک دوش
Намӯда кул ҳастиро фаромӯш
نموده کل هستی را فراموش
Яке дарё кашидасту талабкор
یکی دریا کشیدست و طلبکار
Ҳарифони хуфта ӯ бинишаста бедор
حریفان خفته او بنشسته بیدار
Бўҳдти рутба аз андоза бешаст
بوحدت رتبه از اندازه بیشست
Мақом ҳар касе бар ҳад хешаст
مقام هر کسی بر حد خویشست
Бҳди хеш ҳар касро забонӣаст
بحد خویش هر کس را زبانیست
Бўҳдт ҳар забониро бёнист
بوحدت هر زبانی را بیانیست
Баён ҳар забон аз ҳад бурунаст
بیان هر زبان از حد برونست
Ибороти ҳақиқатро шуъӯнаст
عبارات حقیقت را شئونست
Шуъӯн ҳар иборатро таҷаллӣаст
شئون هر عبارت را تجلیست
Ки айн ҳар иборат айн мавлоаст
که عین هر عبارت عین مولیست
Ибороти вуҷӯди мости штӣ
عبارات وجود ماست شتی
Мақоми ҷамъи мо бе наду ҳамто
مقام جمع ما بی ند و همتا
Шуд аз ин нафй ва ин исботи маълум
شد از این نفی و این اثبات معلوم
Ки дар ин нуктаи асрористи мактум
که در این نکته اسراریست مکتوم
Ки гуяд боязидии вақти гуфтор
که گوید بایزیدی وقت گفتار
Нагуфтам боз гуфт оради бткрор
نگفتم باز گفت آرد بتکرار
Нишоед гуфт ин нутқаст воҳӣ
نشاید گفت این نطقست واهی
На биллоҳ нест ҷузи нутқи ?алаӣ
نه بالله نیست جز نطق آلهی
Басӯрат чун нишинад шоҳ бар тахт
بصورت چون نشیند شاه بر تخت
Занад бар боми давлати навбати бахт
زند بر بام دولت نوبت بخت
Агар навбат занад султони маънӣ
اگر نوبت زند سلطان معنی
Ббом дил накоҳад ҷони маънӣ
ببام دل نکاهد جان معنی
Фазояд ҷони маънии навбати фақр
فزاید جان معنی نوبت فقر
Ки бошад давлат алҳақ давлати фақр
که باشد دولت الحق دولت فقر
Илоҳии тоҷи фақрам на бторк
الهی تاج فقرم نه بتارک
Радоӣ фақр кун бар ман муборак
ردای فقر کن بر من مبارک
Ки дар кӯии анояти ман фақирам
که در کوی عنایت من فقیرم
Ту султони ғаюр ва ман ҳақирам
تو سلطان غیور و من حقیرم
Ту шоҳӣ ман гадоем расм шоҳаст
تو شاهی من گدایم رسم شاهست
Ки бахшад ҷурми он коҳил гуноҳаст
که بخشد جرم آن کاهل گناهست
Ки ҷои бигноҳон дар Наимаст
که جای بیگناهان در نعیمست
Крои бҷшд ки рҳмн ва раҳимаст
کرا بجشد که رحمن و رحیمست
Набахшегар маро эй вой бар ман
نبخشی گر مرا ای وای بر من
Ки гардад хасми ақлу рой бар ман
که گردد خصم عقل و رای بر من
Агар раҳмат кунӣ султони тахтам
اگر رحمت کنی سلطان تختم
Бъини фақри давлати ёри бахтам
بعین فقر دولت یار بختم
Ману дил ҳар ду ҳамроҳ тариқем
من و دل هر دو همراه طریقیم
Фанои фақрро дар раҳ рафиқем
فنای فقر را در ره رفیقیم
Бидон умед каз ҳайрати раҳоне
بدان امید کز حیرت رهانی
Ду ҳамраҳро кунӣ дар фақри фонӣ
دو همره را کنی در فقر فانی
Маро бинмуд ғаввоси ғарибӣ
مرا بنمود غواص غریبی
Бғўси хеши атвори аҷибӣ
بغوص خویش اطوار عجیبی
Фаноро сари фурӯи барад ӯ бконўн
فنا را سر فرو برد او بکانون
зи дарёӣ бақо оварад берун
ز دریای بقا آورد بیرون
б оташ рафт ва берун омад аз об
ب آتش رفت و بیرون آمد از آب
Илоҳии даҳ калиди фатҳи ин боб
الهی ده کلید فتح این باب
Маро дар нтъи лавҳ маҳв кун мот
مرا در نطع لوح محو کن مات
Чу шаҳ бинишон бсдри лавҳи исбот
چو شه بنشان بصدر لوح اثبات
Ҷами дилро бисоти сарварии даҳ
جم دل را بساط سروری ده
Сулаймони марои ангуштарии даҳ
سلیمان مرا انگشتری ده
Ки девонанд баси носхтаҳ дар роҳ
که دیوانند بس ناسخته در راه
Гурезанд ар бибинанди исми аллоҳ
گریزند ار ببینند اسم الله
Дарин раҳ диўонсӣ ҳаст бисёр
درین ره دیوانسی هست بسیار
Тан ӯ бор ва калла бурдору таррор
تن او بار و کله بردار و طرار
Баранд ин ғӯлҳои нои мумайиз
برند این غولهای نا ممیز
Калла аз сар , сар аз тан , тани зи ҳиз
کله از سر، سر از تن، تن ز حیز
Чу деви нафас кофар шуд мусулмон
چو دیو نفس کافر شد مسلمان
Расад кори дили солики басомон
رسد کار دل سالک بسامان
Чу печади нафаси ин ширки ду ту ро
چو پیچد نفس این شرک دو تو را
Дил аз ваҳдати براردҳоиу ҳў ро
دل از وحدت برآردهای و هو را
Чу кори дили басомон сафо шуд
چو کار دل بسامان صفا شد
Фано такмил шуд давр бақо шуд
فنا تکمیل شد دور بقا شد
Лаби айни алҳиўаҳ дил нишастӣ
لب عین الحیوه دل نشستی
зи қайди мосўои дӯсти рстӣ
ز قید ماسوای دوست رستی
Задӣ як ҷоми зоби зиндагонӣ
زدی یک جام زاب زندگانی
Ҷаҳонӣ зинда кун аз ҷоми сонӣ
جهانی زنده کن از جام ثانی
Чу зулмат маҳв шуд нур мубинаст
چو ظلمت محو شد نور مبینست
Мақоми сҳўи баъд алмҳў инаст
مقام صحو بعد المحو اینست
Бигӯаш ман Нидои маҳви мавҳум
بگوش من ندای محو موهوم
Буд сарфи садои сҳўи маълум
بود صرف صدای صحو معلوم
Худо бошад яке дар дайни ваҳдат
خدا باشد یکی در دین وحدت
Дўӣӣ куфраст дар ойини ваҳдат
دوئی کفرست در آئین وحدت
БкФри ҳақи гаро эй пери ҷоҳил
بکفر حق گرا ای پیر جاهل
Ки хоҳии мард дар ин куфри ботил
که خواهی مرد در این کفر باطل