Бархест ба ойини куҳани мурғи шаби овез

برخاست به آیین کهن مرغ شب‌آویز

эй тарки хтохиз ба табъи тараби ангез

ای ترک ختاخیز به طبع طرب انگیز

Бар банди тарабро зин бар тавсани шабдиз

بر بند طرب را زین بر توسن شبدیز

Кун ҷоми ҷам аз гавҳар май махзани парвиз

کن جام جم از گوهر می مخزن پرویز

эй хати ту покизатар аз сабзаи нўхиз

ای خط تو پاکیزه‌تر از سبزهٔ نوخیز

Бар сабзаи нўхиз ки шуд боғчаи минӯ

بر سبزهٔ نوخیز که شد باغچه مینو

Биниҳод ба сари гулбуни нави ахтари ҷамшед

بنهاد به سر گلبن نو اختر جمشید

Тобед зи гул бар фалаки боғчаи ноҳид

تابید ز گل بر فلک باغچه ناهید

Бигушоӣ дар майкада яъне дар умед

بگشای در میکده یعنی در امید

Бурдор зи рухи парда ки то дида ман дид

بردار ز رخ پرده که تا دیدهٔ من دید

Чун рӯй ту рухшанда надидам ман хуршед

چون روی تو رخشنده ندیدم من خورشید

Чун мӯии ту ошуфта надидам ман ҳиндӯ

چون موی تو آشفته ندیدم من هندو

Бигузашт маи озар ва пеш омад озор

بگذشت مه آذر و پیش آمد آزار

Абр омаду бижодаҳтар рехт ба кҳсор

ابر آمد و بیژادهٔ تر ریخت به کهسار

Бод омад ва багушӯд дар даккаи аттор

باد آمد و بگشود در دکهٔ عطار

Ороста шуд боғ чу рӯй бути Фархор

آراسته شد باغ چو روی بت فرخار

Наргис ки буд Подшаҳи кӯчау бозор

نرگس که بود پادشه کوچه و بازار

Зад хаймаи султонӣ дар барзан ва дар кӯ

زد خیمه سلطانی در برزن و در کو

Доне ба чаҳ мемонад арқони дмн ро

دانی به چه می‌ماند ارکان دمن را

Аз лолаи нӯъмонитар кони Яман ро

از لاله نعمانی تر کان یمن را

эй тарки хтоиӣ ки балоеи дили ман ро

ای ترک ختایی که بلایی دل من را

эй мӯии ту бишкастаи баҳои машки хутан ро

ای موی تو بشکسته بها مشک ختن را

Аз лола метоза кун осори куҳан ро

از لالهٔ می تازه کن آثار کهن را

эй рӯйу ?бирти тозатар аз лолаи худру

ای روی و برت تازه‌تر از لالهٔ خودرو

Орост ба тани боғи зи дебои салби нав

آراست به تن باغ ز دیبا سلب نو

Хуршеди гули афканд ба чори арқони партав

خورشید گل افکند به چار ارکان پرتو

Аз моҳи саман бар ма ва хуршед расад зў

از ماه سمن بر مه و خورشید رسد ضو

Деҳқони самани зор манаст ахтари шбрў

دهقان سمن زار من است اختر شبرو

Гулбун ба сари боғи ниҳоди афсари хусрав

گلبن به سر باغ نهاد افسر خسرو

Насрин бипароканад ба гули махзани мнкў

نسرین بپراکند به گل مخزن منکو

эй моҳи ман эй чун ту нёростаҳи Монӣ

ای ماه من ای چون تو نیاراسته مانی

Ту аввалу хуршеди баланди ахтари сонӣ

تو اول و خورشید بلند اختر ثانی

Шуд хоки сияҳ аз гули сӯрии зари конӣ

شد خاک سیه از گل سوری زر کانی

эй лаъли ту шодоби ту аз санги ямонӣ

ای لعل تو شاداب تو از سنگ یمانی

Гар бода чун судаи ёқӯти румонӣ

گر باده چون سوده یاقوت رمانی

Дар даҳ ки зад аз сарви сеӣ фохтаи куку

در ده که زد از سرو سهی فاخته کوکو

Сору басари сурӯдам аз дайн баӣ зад

سار و بسر سرودم از دین بهی زد

Бозери сто бар зибри сарв сеӣ зад

بازیر ستا بر زبر سرو سهی زد

Тоўси сарои навбати наврӯз маӣ зад

طاوس سرا نوبت نوروز مهی زد

Ҳудҳуд ба сар аз пари илм Подшаҳӣ зад

هدهد به سر از پر علم پادشهی زد

Булбул ғазалӣ хонду бадви роҳ раҳе зад

بلبل غزلی خواند و بدو راه رهی زد

Обод бидон мурғ ғазал хон ғазали гӯ

آباد بدان مرغ غزل‌خوان غزل‌گو

Моҳӣ чу ту ман дилбар ҷонона надидам

ماهی چو تو من دلبر جانانه ندیدم

Шоҳӣ чу ту дар барзан ва кошона надидам

شاهی چو تو در برزن و کاشانه ندیدم

Туркӣ чу ту дар таббат ва фарғона надидам

ترکی چو تو در تبت و فرغانه ندیدم

Риндӣ чу ту дар масҷид ва майхона надидам

رندی چو تو در مسجد و میخانه ندیدم

Ҳар дил ки ман аз ишқи ту девона надидам

هر دل که من از عشق تو دیوانه ندیدم

Дил нест ҷамодаст гарони санги тарозу

دل نیست جمادست گران سنگ ترازو

Бар рӯй Фрўҳштаҳи сари зулфи ту занҷир

بر روی فروهشته سر زلف تو زنجیر

Занҷири ту бигусастаи марои риштаи тадбир

زنجیر تو بگسسته مرا رشتهٔ تدبیر

Мафтӯни сари зулфи ҷавонати фалаки пер

مفتون سر زلف جوانت فلک پیر

Мӯе ки тавон басти бадви панҷаи тақдир

مویی که توان بست بدو پنجهٔ تقدیر

Зулфӣ ки чу парвоз гирифт аз паии нахҷӣр

زلفی که چو پرواز گرفت از پی نخجیر

Зад бар дил савдо зада чун боз ба тиҳу

زد بر دل سودا زده چون باز به تیهو

Рӯзӣ ки дар майкада ишқ кушоданд

روزی که درِ میکدهٔ عشق گشادند

Бар ман рақами бандагии ишқ ту доданд

بر من رقم بندگی عشق تو دادند

Ҷону дил савдоеам аз ишқ ту зоданд

جان و دل سودایی‌ام از عشق تو زادند

Инаст ки баси поки рӯ ва пок ниҳоданд

این است که بس پاک‌رو و پاک‌نهادند

Дар бодияи ишқи ту ҳам пўиаҳ боданд

در بادیهٔ عشق تو هم‌پویهٔ بادند

Вари гурги ҳаво ҳамла кунад ҳам так оҳӯ

ور گرگ هوا حمله کند هم تک آهو

Хуршед чу рӯят ба само ва ба смк нест

خورشید چو رویت به سما و به سمک نیست

Чун рӯй ту пайдост ки хуршед фалак нест

چون روی تو پیداست که خورشید فلک نیست

Аз ҷашни ту дар синаи ушшоқи ту шак нест

از جشن تو در سینهٔ عشاق تو شک نیست

Шӯри лаби ширини ту дар кон намак нест

شور لب شیرین تو در کان نمک نیست

эй зодаи инсон ки ба хубят фалак нест

ای زادهٔ انسان که به خوبیت فلک نیست

Аз ишқ ту барпост ба кунин ҳаёҳӯ

از عشق تو برپاست به کونین هیاهو

Абри ҳунарии гавҳартар рехт ба ҳомӯн

ابر هنری گوهر تر ریخت به هامون

Аз хок бурун омад ганҷинаи қорун

از خاک برون آمد گنجینه قارون

Мурғ аз зибр шох занад ганҷи Фаридун

مرغ از زبر شاخ زند گنج فریدون

эй рӯат чу ойӣнаи Искандар айдун

ای روت چو آیینهٔ اسکندر ایدون

Дар пеши ғам аз бода чун ақли Флотўн

در پیش غم از باده چون عقل فلاطون

Ороста кун садӣ чун рои Арастӯ

آراسته کن سدی چون رای ارسطو

Қамарӣ ба килисои чаман роҳиб тарсост

قمری به کلیسای چمن راهب ترساست

Зуннор ба гардани пай таъзим килисост

زُنّار به گردن پی تعظیم کلیساست

Ин булбули шӯрида чу ноқавс ба овост

این بلبل شوریده چو ناقوس به آواست

эй моҳи масӣҳӣ ки асирати ҳамаи дил ҳост

ای ماه مسیحی که اسیرت همه دل‌هاست

Он шиша ки мурғи тараб базм масеҳост

آن شیشه که مرغ طرب بزم مسیحاست

Пеши ор ки зад мурғ чу насронии мўлў

پیش آر که زد مرغ چو نصرانی مولو

эй гавҳар икдонаҳ бирез аз хами лоҳут

ای گوهر یکدانه بریز از خم لاهوت

Дар соғари булӯри сафои судаи ёқӯт

در ساغر بلور صفا سوده یاقوت

Мурғ малакӯтаст зҷоҷӣ ки диҳад қӯт

مرغ ملکوت است زجاجی که دهد قوت

Қӯти ҷабарутии сет ки дар хиттаи носут

قوت جبروتی‌ست که در خطهٔ ناسوت

Нӯшам май мадҳи гуҳар на ӣам фартут

نوشم می مدح گهر نه یم فرتوت

Сидиқаи куброи садафи ёздаҳи лؤлؤ

صدیقهٔ کبری صدف یازده لؤلؤ

Машкоти чароғи азалии мҳбти танзил

مشکات چراغ ازلی مهبط تنزیل

Хонандаи тавроту сарояндаи Инҷил

خوانندهٔ تورات و سرایندهٔ انجیل

Донандаи асрори қадим бе дами ҷбрил

دانندهٔ اسرار قدیم بی‌دم جبریل

Файёзи барӣ аз илалу рустаи зи таътил

فیاض بری از علل و رسته ز تعطیل

Мавлуди набувват ки ба тифлӣ шудаи такмил

مولود نبوت که به طفلی شده تکمیل

Тавлиди вилоят ки ба суфло зада паҳлу

تولید ولایت که به سفلی زده پهلو

Инсияи ҳўрои сабаби асли иқомат

انسیهٔ حورا سبب اصل اقامت

Аслӣ ки биболед бадви нахли имомат

اصلی که ببالید بدو نخل امامت

Нахлӣ ки зи тавлиди қадаши зоди қиёмат

نخلی که ز تولید قدش زاد قیامت

Ганҷинаи ирфони гуҳари баҳри каромат

گنجینهٔ عرفان گهر بحر کرامت

Дар боғи набии тӯбои афрохтаи қомат

در باغ نبی طوبی افراخته قامت

Дар соҳати бустон вале сарви лаби ҷӯ

در ساحت بستان ولی سرو لب جو

Сари санади кули асари содири аввал

سر سند کل اثر صادر اول

На ақли дарин як асари пои маъаттал

نه عقل درین یک اثر پای معطل

Нафаси фалаки пери дарин марҳалаи мухтал

نفس فلک پیر درین مرحله مختل

Бартар будаш пояи зи мавҳуму мхил

برتر بودش پایه ز موهوم و مخیل

Болотар азин чори хшиҷон баӣ ял

بالاتر ازین چار خشیجان بهی یل

Сад мартабаи болотар азин гунбад на ту

صد مرتبه بالاتر ازین گنبد نه تو

Ин гунбад на тӯй бидон поя набошад

این گنبد نه توی بدان پایه نباشد

Ин ақл ва хаёлот бидон моя набошад

این عقل و خیالات بدان مایه نباشد

Онро ки зи хуршеди фалак соя набошад

آن را که ز خورشید فلک سایه نباشد

Бар арш ба ҷузи нураш пероя набошад

بر عرش به جز نورش پیرایه نباشد

Қутбӣ ки киромоташ агар доя набошад

قطبی که کراماتش اگر دایه نباشد

Наз муъҷиза пайдост аломат на зи ҷодӯ

نز معجزه پیداست علامت نه ز جادو

Мроти худои оламаи нуктаи тавҳид

مرآت خدا عالمهٔ نکته توحید

Каши хайма исмат зада бар арсаи таҷред

کش خیمه عصمت زده بر عرصهٔ تجرید

Он ҷилва ки болаззот бурунаст зи таҳдед

آن جلوه که بالذات برون است ز تحدید

Мавлуди Муҳамад ки бидон нодарра тобед

مولود محمد که بدان نادره تابید

Зот аҳадӣ кард падеди ин се маволед

ذات احدی کرد پدید این سه موالید

Ин чори зани ҳомилаи венаи ҳафт тани шӯ

این چار زن حامله وین هفت تن شو

Болои макони фавқи замони зоти ммҷд

بالای مکان فوق زمان ذات ممجد

Каз нақси замонӣу маконеи сети муҷаррад

کز نقص زمانی و مکانی‌ست مجرد

Фарзанди набии ҷуфт вале тоқи муаййид

فرزند نبی جفت ولی طاق مؤید

Тоқи ҳарами исмат ӯ қасри машйад

طاق حرم عصمت او قصر مشید

Он шоФъаҳи кони роиҳа каз хулди мухиллад

آن شافعه کان رایحه کز خلد مخلد

Ҷӯянд наёбанд ҷуз аз хок дар ӯ

جویند نیابند جز از خاک در او

Зотш сабаб ҳастӣ бенаӣу фарҳанг

ذاتش سبب هستی بینایی و فرهنگ

Ишқаш ба дили сӯхта чун кӯҳи гарони санг

عشقش به دل سوخته چون کوه گران‌سنگ

ӯ Подшаҳасту дили сўдоздаҳи авранг

او پادشه است و دل سودازده اورنگ

Ойӣна ӯ синаи пардохта аз занг

آیینهٔ او سینهٔ پرداخته از زنگ

Тай хлўотш накунад ваҳм ба найранг

طی خلواتش نکند وهم به نیرنگ

Бар кана мақомаш нарасад ақл ба неру

بر کُنْهِ مقامش نرسد عقل به نیرو

Ҳаргиз нашунидем худоро будӣ ам

هرگز نشنیدیم خدا را بودی ام

Эйам алўҳиин эй дар ту хиради гум

ای ام الوهیین ای در تو خرد گم

Бози ой ки мо мардуми афрӯхтаи анҷум

باز آی که ما مردم افروخته انجم

Дар дидаи ншонимт бар дидаи мардум

در دیده نشانیمت بر دیدهٔ مردم

Дил бе ту ба ҷон омад бинмоӣ табассум

دل بی‌تو به جان آمد بنمای تبسم

То бушковад аз хоки гул ва хандад хирў

تا بشکفد از خاک گل و خندد خیرو

Авсофи худо аз ту ҳувайдост кмоҳӣ

اوصاف خدا از تو هویداست کماهی

Илми ту муҳӣтаст ба маълуми илоҳӣ

علم تو محیط است به معلوم الهی

Зотати мутаъолии сифатати номутаноҳӣ

ذاتت متعالی صفتت نامتناهی

Сар то қидмати оинаи талъати шоҳӣ

سر تا قدمت آینهٔ طلعت شاهی

Хуршеди гуҳии тохт ба маи гоҳ ба моҳӣ

خورشید گهی تاخت به مه گاه به ماهی

Бо гирди саманд ту наёраст такопу

با گرد سمند تو نیارست تکاپو

Ман бо ту ба тавҳиди дил икдлаҳ дорам

من با تو به توحید دل یکدله دارم

Аз ишқи ту бар гардани ҷон силсила дорам

از عشق تو بر گردن جان سلسله دارم

Ман қатра ки аз баҳри фузун ҳавсила дорам

من قطره که از بحر فزون حوصله دارم

Аз баҳри ъаноёти ту чашм сала дорам

از بحر عنایات تو چشم صله دارم

Ман ишқи туро пешрав қофила дорам

من عشق تو را پیشرو قافله دارم

То бори гушойам ба ҳарими ҳарами ҳў

تا بار گشایم به حریم حرم هو

эй пеши равоқи ту ба хами тоқа на тоқ

ای پیش رواق تو به خم طاقهٔ نه طاق

Зери фалаки қавсии абрӯии каҷати тоқ

زیر فلک قوسی ابروی کجت طاق

Бинмуд чу хуршед ки аз машриқи офоқ

بنمود چو خورشید که از مشرق آفاق

Аз шарқи ту хуршеди алуҳияти ишроқ

از شرق تو خورشید الوهیت اشراق

Ин шаш ҷиҳату чори унсур ба ту муштоқ

این شش جهت و چار عنصر به تو مشتاق

Чун ошиқи дилбохта бар талъати некӯ

چون عاشق دلباخته بر طلعت نیکو

эй бар сари шоҳони замин аз қидмати тоҷ

ای بر سر شاهان زمین از قدمت تاج

Бар хайли малики хоки сари кӯии ту миъроҷ

بر خیل ملک خاک سر کوی تو معراج

Онӣ ки анонит ӯ рафта ба тороҷ

آنی که انانیت او رفته به تاراج

Он қатра ки гардид ғариқ ӣам маввоҷ

آن قطره که گردید غریق یم مواج

Баҳрии сет ки мезояд азуи лаҷау амвоҷ

بحری‌ست که می‌زاید ازو لجّه و امواج

Обии сет ки май равед аз ӯ ъръру ножў

آبی‌ست که می‌روید از او عرعر و ناژو

эй зоти худоро рухи некӯии ту мрот

ای ذات خدا را رخ نیکوی تو مرآت

Фонии ту ба қавлу асару васф дар он зот

فانی تو به قول و اثر و وصف در آن ذات

Нафии ман дарвеш буд пеши ту исбот

نفی من درویش بود پیش تو اثبات

Бар ҳаҷаи қоим ки буд шоҳи харобот

بر حجهٔ قائم که بود شاه خرابات

Ҳоҷоти маро эй ту брорндаҳи ҳоҷот

حاجات مرا ای تو برارندهٔ حاجات

Бсроӣ ки аз дард буд ҳишмати дору

بسرای که از درد بود حشمت دارو

Дар ҳар сифатии аъзами асмои илоҳӣ

در هر صفتی اعظم اسمای الهی

Андари фалак сӯрат набӯд чу ту моҳӣ

اندر فلک صورت نبود چو تو ماهی

Олами ҳамагии бандаи шармандаи ту шоҳӣ

عالم همگی بندهٔ شرمنده تو شاهی

На ғайри ту ҳақӣ на млозӣ на паноҳӣ

نه غیر تو حقی نه ملاذی نه پناهی

Муҳтоҷ тӯйем аз раҳи алтофи нигоҳӣ

محتاج توییم از ره الطاف نگاهی

ё Фотимаи Аззаҳрои ано бк на?шкев

یا فاطمه الزهرا انا بک نشکو

Перони харобот ки дар фақр далеланд

پیران خرابات که در فقر دلیلند

Бар кишти гадоёни талаб лаҷа ниланд

بر کشت گدایان طلب لجه نیلند

Риндони сафои пеша ки дар қудс халиланд

رندان صفا پیشه که در قدس خلیلند

Дар лутфи сухани ҳамнафас раб ҷалиланд

در لطف سخن همنفس رب جلیلند

Пеши ту ки султони дилӣ абд залиланд

پیش تو که سلطان دلی عبد ذلیلند

Бо онкӣ ҳашамашон зада бар на фалаки урдӯ

با آنکه حشمشان زده بر نه فلک اردو

эй пои ту паҳлу зада хуршеди само ро

ای پای تو پهلو زده خورشید سما را

Бар фарқи ман хастаи басои он кафи по ро

بر فرق من خسته بسای آن کف پا را

эй дасти худои дасти сафогири худо ро

ای دست خدا دست صفاگیر خدا را

Аз дидаи бинандаи миндози сафо ро

از دیده بیننده مینداز صفا را

эй онкӣ буд аз мадади дасти ту мо ро

ای آنکه بود از مدد دست تو ما را

Ороми тану қӯти дилу қӯти бозу

آرام تن و قوت دل و قوت بازو