Дигар сўлӣ ки донад сари кунин

دگر صولی که داند سر کونین

Намояди шарҳ аз зўолъқлу алъайн

نماید شرح از ذوالعقل و العین

Касе бошад ки бад ва мосбқ дид

کسی باشد که بد و ماسبق دید

Ҳақи андари халқу халқи андар баҳақ дид

حق اندر خلق و خلق اندر بحق دید

Нашуд маҳҷӯб дар ҳар як зи дигар

نشد محجوب در هر یک ز دیگر

На бинад балки ҷузи воҳиди саросар

نه بیند بلکه جز واحد سراسر

Ҳақ аз ваҷҳеу халқ аз ваҷҳи дигар

حق از وجهی و خلق از وجه دیگر

На маҳҷӯб аз шуҳуди ваҷҳи Акбар

نه محجوب از شهود وجه اکبر

Буд он ваҷҳи Акбари айни воҳид

بود آن وجه اکبر عین واحد

Ки воҳиди ҷумларо бинад мшоҳд

که واحد جمله را بیند مشاهد

Мазоҳим нест касрат бар шуҳудаш

مزاحم نیست کثرت بر شهودش

Ки дар касрат аён бошад вуҷӯдаш

که در کثرت عیان باشد وجودش

Бксрти ҷилвагар зот алоҳд дид

بکثرت جلوه گر ذات الاحد دید

Аҳад кӣ дидаи соҳиб Ромад дид

احد کی دیده صاحب رمد دید

Ту бо ҳам бинӣ ар мроту сӯрат

تو با هم بینی ار مرآت و صورت

Бидӯни ғифлат аз мроту талъат

بدون غفلت از مرآت و طلعت

Шуҳуд ҳар ду дар тавҳиди солим

شهود هر دو در توحید سالم

зи якдигари туро набӯд мазоҳим

ز یکدیگر تو را نبود مزاحم

Тбо шуд ҳоҷибии пеши ту мо байн

تبا شد حاجبی پیش تو ما بین

Туро хонд сафии зўолъқлу алъайн

تو را خواند صفی ذوالعقل و العین

Дар ин касрат на бинии ҷузи аҳад ро

در این کثرت نه بینی جز احد را

Кунӣ роҷеъи бики воҳиди ду сад ро

کنی راجع بیک واحد دو صد را