Садо бар дили хутур нописанд аст

صدا بر دل خطور ناپسند است

Ки аз осори нафас пургазанд аст

که از آثار نفس پرگزند است

Фурӯи гирдбзлмти виҷҳаи қалб

فرو گیردبظلمت وجهه قلب

Кунад нури ҳақоиқро зи дили салб

کند نور حقایق را ز دل سلب

Шавад аз сиӣоти нафаси ҳодис

شود از سیئات نفس حادث

Кдўрот наоне рости боис

کدورات نهانی راست باعث

Садоҳо ояд аз нафаси ҷҳўлш

صداها آید از نفس جهولش

Кунад маҳҷӯби зи анвори қблўш

کند محجوب ز انوار قبلوش

Бзир аз авҷ иқболаш кашонад

بزیر از اوج اقبالش کشاند

Ки бар ҳади русухаш раҳ намонад

که بر حد رسوخش ره نماند

Гар ин ҳолат расад бории бғоит

گر این حالت رسد باری بغایت

Ки ҳаст он баъду ҳрмонрои ниҳоят

که هست آن بعد و حرمانرا نهایت

Худ онрои рин ва рон гӯйанд ҷумҳӯр

خود آنرا رین و ران گویند جمهور

Сафиро дор ёрб зини садои давр

صفی را دار یارب زین صدا دور