зи ориф гӯш кунгар марди роҳӣ

ز عارف گوش کن گر مرد راهی

Бзоту васфу феъли ҳақи гувоҳӣ

بذات و وصف و فعل حق گواهی

Буд ориф касе кӯро диҳад ҳақ

بود عارف کسی کو را دهد حق

Шуҳудаш дар сифоту зоти мутлақ

شهودش در صفات و ذات مطلق

Ва зи он ашҳод ӯро ҳаст ҳоле

و ز آن اشهاد او را هست حالی

Ки бошад маърифат бе эҳтимолӣ

که باشد معرفت بی احتمالی

зи ҳоле каз шуҳудаши гашти ҳодис

ز حالی کز شهودش گشت حادث

Ҳамоно маърифатро ӯст боис

همانا معرفت را اوست باعث

Буд феълаши хдоӣӣ зонка биност

بود فعلش خدائی زانکه بیناست

БФъли ҳақ аз он шуд кор ӯ рост

بفعل حق از آن شد کار او راست

Бимиради ҷумла аз халқу сафоташ

بمیرد جمله از خلق و صفاتش

Шавад пас бар сифоти аллоҳи ҳётш

شود پس بر صفات‌الله حیاتش

Шавад дар зоти ҳақи зотш чу фонӣ

شود در ذات حق ذاتش چو فانی

Худ онрои орифи архўонии туоне

خود آنرا عارف ارخوانی توانی

Чунин шахсеи бмънии ҳақ шинос аст

چنین شخصی بمعنی حق‌شناس است

Ҷузи ин ориф шудан ва ҳам ва қиёс аст

جز این عارف شدن و هم و قیاس است

Ҳар ончизӣ ки биравӣ воқеии ту

هر آنچیزی که بروی واقعی تو

Бова бар қадари дониши орифии ту

باو بر قدر دانش عارفی تو

Баҳақ чун раҳ надорад илму идрок

بحق چون ره ندارد علم و ادراک

зи худ бояд дар ӯ фонӣ шудани пок

ز خود باید در او فانی شدن پاک

Ки аз роҳи фанои ориф тавон шуд

که از راه فنا عارف توان شد

зи сари ман урфи воқиф тавон шуд

ز سر من عرف واقف توان شد