Буд ъбдолшкўри онкас ки доим

بود عبدالشکور آنکس که دایم

Буд кораши сипосу шукри манъам

بود کارش سپاس و شکر منعم

Надонад неъматиро ҷузи зи ҳазрат

نداند نعمتی را جز ز حضرت

На бинад ҳеҷ аз ваии ғайри неъмат

نه بیند هیچ از وی غیر نعمت

Ба сӯрат гарчи он ранҷасту нқмт

به صورت گرچه آن رنج است و نقمت

Набинад нқмти онро дар ҳақиқат

نبیند نقمت آنرا در حقیقت

Шадид алнқмаҳ омад ҳақ бар аъдо

شدید النقمه آمد حق بر اعدا

Набошад нқмтӣ зон гарчи пайдо

نباشد نقمتی زان گرچه پیدا

Бзоҳр балки он вусъасту раҳмат

بظاهر بلکه آن وسع است و رحمت

Хилофи авлиёу аҳли тоъат

خلاف اولیا و اهل طاعت

Васеъ алрҳмаҳаст аз баҳри ахёр

وسیع‌الرحمه است از بهر اخیار

Намояд гарчи он нқмоту озор

نماید گرچه آن نقمات و آزار

Басои неъмат ки манъам доду ғам буд

بسا نعمت که منعم داد و غم بود

Басои нқмт ки он лутфи вкрм буд

بسا نقمت که آن لطف وکرم بود

Диҳад неъмати бмшрк то шавад давр

دهد نعمت بمشرک تا شود دور

Диҳад нқмти бъорФ то шавад нур

دهد نقمت بعارف تا شود نور

Буд ъбдолшкўри онкас ки дар ранҷ

بود عبدالشکور آنکس که در رنج

Набинад ғайри нозу неъмату ганҷ

نبیند غیر ناز و نعمت و گنج

Бар ӯ зебои намояди шодӣу ғам

بر او زیبا نماید شادی و غم

Дигар дарду давоу айшу мотам

دگر درد و دوا و عیش و ماتم

Маъонии резад аз ҳақ дар дилами боз

معانی ریزد از حق در دلم باز

Кунам зон ҷумлаи бобӣ б ту ҳам боз

کنم زان جمله بابی ب تو هم باز

Ҳар он фардии зи афроди хилоиқ

هر آن فردی ز افراد خلایق

Ки дорад неъматӣ аз ҳақи блоиқ

که دارد نعمتی از حق بلایق

Буд ъбдолшкўри андари сипосаш

بود عبدالشکور اندر سپاسش

Ки фармудаст ҳақи неъмати шиносаш

که فرمودست حق نعمت شناسش

Чу бинад неъмати манъам дар ашёъ

چو بیند نعمت منعم در اشیاء

Ҳам ашёъи ҷумла ӯро ҳамчуи аъзо

هم اشیاء جمله او را همچو اعضا

Шавад пас шокир ӯ зини ҷумлаи неъмат

شود پس شاکر او زین جمله نعمت

Ки ҳақ биниҳода зон бурҷонаши миннат

که حق بنهاده زان برجانش منت