Магари ъбдлўлии давр аз такаллуф

مگر عبدلولی دور از تکلف

з истилост аввалии болтсрФ

ز استیلاست اولی بالتصرف

Бигардонад зи кули мосўои рӯ

بگرداند ز کل ماسوا رو

з ҳар сӯи рӯи намояди сӯии бисў

ز هر سو رو نماید سوی بیسو

Нагирад ҷузи худоро баҳри худ дӯст

نگیرد جز خدا را بهر خود دوست

Нагунҷад аз влои дӯст дар пӯст

نگنجد از ولای دوست در پوست

Набинад ғайри он кӯ биравӣ аввалӣ аст

نبیند غیر آن کو بروی اولی است

Кунад пас рӯи баҳри сусуӣ мавло аст

کند پس رو بهر سوسوی مولی است

Ҳақаш зон мазҳари исм вале кард

حقش زان مظهر اسم ولی کرد

Вилоят дод ва бар кул мътлӣ кард

ولایت داد و بر کل معتلی کرد

Худо бошад вале онкии хориҷ

خدا باشد ولی آنکه خارج

з зулмат шуд бнўри андари мъорҷ

ز ظلمت شد بنور اندر معارج

Чуемонаш баҳақ шуд айни воқеъ

چو ایمانش بحق شد عین واقع

Худ имонҳо бар ӯ гардид роҷеъ

خود ایمانها بر او گردید راجع

Аз он ҳақ дар набӣ ӯро вале гуфт

از آن حق در نبی او را ولی گفت

Набӣ « ман канти мавлоаи алӣ » гуфт

نبی «من کنت مولاه علی» گفت

Телаии ҳақаши шамъ русул кард

تلای حقش شمع رسل کرد

Бҳкми анмои мавлоӣ кул кард

بحکم انما مولای کل کرد

Вилояти пас яқини хоси алӣ буд

ولایت پس یقین خاص علی بود

Ки ҳақро ба наси ҳақ вале буд

که حق را به نص حق ولی بود

Ҷуз ӯ кас дар вилоят нест мнсўс

جز او کس در ولایت نیست منصوص

Бар ӯ ин увлавияти гашти махсӯс

بر او این اولویت گشت مخصوص

Пас онҳо коўлёу солҳиннд

پس آنها کاولیا و صالحینند

Алиро дар вилоят ҷо нишинанд

علی را در ولایت جا نشینند

Яке зон ҷумларо ъбдолўлии дон

یکی زان جمله را عبدالولی دان

Веляш бо ту лои алии дон

ولیش با تو لای علی دان