зи лафзи иттиҳод ар нуктаи донист

ز لفظ اتحاد ار نکته دانی‌است

Шуҳуди ҳақи воҳиди хуши бёнист

شهود حق واحد خوش بیانی‌است

Ҳамон воҳид ки бар куласт маъбуд

همان واحد که بر کل است معبود

зи кули яктоу кул бар ӯст мавҷӯд

ز کل یکتا و کل بر اوست موجود

Бовагар муттаҳид бошанд ашёъ

به او گر متحد باشند اشیاء

Аҷаб набӯд ки маъбудасту якто

عجب نبود که معبود است و یکتا

Вале аз ҳайси мавҷӯдияти ин бад

ولی از حیث موجودیت این بد

Бова мавҷӯд ва маъдӯманд аз худ

به او موجود و معدومند از خود

На аз ҳайсӣ ки ксрохосаҳи бўдист

نه از حیثی که کس را خاصه بودی‌است

Бхосаҳи муттаҳид бо ӯ вуҷӯдӣаст

به خاصه متحد با او وجودی‌است

Маҳоласт инки мебошад дўӣит

محالست اینکه می‌باشد دوئیت

Дўӣии давр аз бисоти маънавият

دوئی دور از بساط معنویت

Мурод аз иттиҳод инаст кошёء

مراد از اتحاد این‌است که‌اشیاء

Бова бинӣ ки мавҷуданд ва бар по

به‌او بینی که موجودند و بر پا

На он бошад ки ҳар мавҷӯди хосӣ

نه آن باشد که هر موجود خاصی

Бова шуд муттаҳид аз ихтисосӣ

به‌او شد متحد از اختصاصی

Чу набӯд воҳиди мутлақи бҳршӣ

چو نبود واحد مطلق به هر شی‌

Вароӣ ӯ ва набӯд хориҷ аз рӯй

ورای او و نبود خارج از روی