Бидиҳ аз лоӣмаҳи дилро тасаллӣ

بده از لائمه دل را تسلی

Ки он нурӣаст фаврӣ дар таҷаллӣ

که آن نوریست فوری در تجلی

Буд брборқаҳ ё хатараи мавсӯм

بود بربارقه یا خطره موسوم

Ки гирди зуди зоҳири зуди маъдӯм

که گرد زود ظاهر زود معدوم

Худ он осори ҳасан ҳқтъолӣ аст

خود آن آثار حسن حقتعالی است

Дил аз ваии мнҷзби сӯй дил орост

دل از وی منجذب سوی دل آراست

Бирафт аз худ чу дид онҳсни мавзун

برفت از خود چو دید آنحسن موزون

Шавад то рафтаи рафтаи маҳву маҷнӯн

شود تا رفته رفته محو و مجنون