Мҳодс бо изофа то хитоб аст

محادث با اضافه تا خطاب است

Ки сӯии абди вориди зи онҷнобст

که سوی عبد وارد ز آنجنابست

Ниўшди он басӯрат неки бахтӣ

نیوشد آن بصورت نیک‌بختی

Чу Мӯсои кони ниўшид аз дарахтӣ

چو موسی کان نیوشید از درختی

Касе конро шунид ва гуфт ҳақ буд

کسی کانرا شنید و گفت حق بود

Миёнчигар басӯрат мо халқ буд

میانچی گر بصورت ما خلق بود

Ҳадисашро яке аз гӯши срёФт

حدیثش را یکی از گوش سریافت

Яке аз самъи идрок ва назар ёфт

یکی از سمع ادراک و نظر یافت

Хитобиро ки Мӯсо аз шаҷар ёфт

خطابی را که موسی از شجر یافت

Сафии осораш аз ҳар хушк ва тар ёфт

صفی آثارش از هر خشک و تر یافت

Забони мосўои нотиқ бар ин аст

زبان ماسوا ناطق بر این است

Ҳар он шиӣии хитоб раб дайнаст

هر آن شیئی خطاب رب دینست

Вале дар ин мақом аз гӯши зоҳир

ولی در این مقام از گوش ظاهر

Хитобашро ниўшди марди соир

خطابش را نیوشد مرد سایر