Мсомр бо изофа тост суҳбат
مسامر با اضافه تاست صحبت
Ки ҳақ дар сар кунад бо аҳли ваҳдат
که حق در سر کند با اهل وحدت
БърФсти он сахт дар лайли гуфтан
بعرفست آن سخت در لیل گفتن
Биорӣ розҳо аз майли гуфтан
بیاری رازها از میل گفتن
Буд суҳбати бшби некӯи муносиб
بود صحبت بشب نیکو مناسب
Хусусангар буд ёрии мусоҳиб
خصوصا گر بود یاری مصاحب
Туро гар бӯда вақте ҳам нишинӣ
تو را گر بوده وقتی هم نشینی
Нигории глъзории маи ҷабинӣ
نگاری گلعذاری مه جبینی
Ки хотири боўит хуш бӯда бошад
که خاطر باویت خوش بوده باشد
Бшбҳоити сухан фармӯда бошад
بشبهایت سخن فرموده باشد
Худ огоҳии зи ҳоли аҳли асрор
خود آگاهی ز حال اهل اسرار
Гирифторони шаб то субҳи бедор
گرفتاران شب تا صبح بیدار
Сафӣ ар воқиф аз ҳоли онзмонӣ
صفی ار واقف از حال آنزمانی
Ки шабҳо бо бутии ҳам достонӣ
که شبها با بتی هم داستانی
Бсҳбт дар канорат хуфта бошад
بصحبت در کنارت خفته باشد
Суханҳо дар замират гуфта бошад
سخنها در ضمیرت گفته باشد
Бурун аз фикри моҳ ва ҳафта бошӣ
برون از فکر ماه و هفته باشی
зи ҳуш аз суҳбат ӯ рафта бошӣ
ز هوش از صحبت او رفته باشی
зи худ пеши даҳон ӯ шӯии гум
ز خود پیش دهان او شوی گم
Ки гӯй бидҳон кард ӯ такаллум
که گوی بیدهان کرد او تکلم
Бўҳми уфтӣ ки ҳеҷ ӯро даҳон нест
بوهم افتی که هیچ او را دهان نیست
Вагар бошад даҳони байн дар миён нест
وگر باشد دهان بین در میان نیست
Ҳар онкас ондҳон дид аз миён рафт
هر آنکس آندهان دید از میان رفت
Аз ӯ андешаи ном ва нишон рафт
از او اندیشه نام و نشان رفت
Касе кӯи тарки ҷон бо он даҳан гуфт
کسی کو ترک جان با آن دهن گفت
Тавонад аз даҳон ӯ сухан гуфт
تواند از دهان او سخن گفت
Лаб ӯ дар такаллум шуд лаби ёр
لب او در تکلم شد لب یار
Ки баси бишнидаи шабҳо матлаби ёр
که بس بشنیده شبها مطلب یار
Сухан мегуфт ӯ ва бен мешуд аз худ
سخن میگفت او و بن میشد از خود
Ба пеши лаъли нӯшаши бихўд аз худ
به پیش لعل نوشش بیخود از خود
БҳрФши бади сафии сар то бпои самъ
بحرفش بد صفی سر تا بپا سمع
Ҳамаи асбоб аз худ рафтанаши ҷамъ
همه اسباب از خود رفتنش جمع
Шабами бади равшан аз ваии бичроғӣ
شبم بد روشن از وی بیچراغی
зи чашмаш маст будам бе аёғӣ
ز چشمش مست بودم بیایاغی
Чароғи андари миёни бегона буд
چراغ اندر میان بیگانه بود
Худ ӯ шамъи васфии парвона буд
خود او شمع وصفی پروانه بود
Сухан мегуфт ӯ бо ман наоне
سخن میگفت او با من نهانی
Ман аз худ мешудам ҳамвора фонӣ
من از خود میشدم همواره فانی
зи зулфи худ бадал афсона ме гуфт
ز زلف خود بدل افسانه میگفت
Ҳадис аз банд бо девона ме гуфт
حدیث از بند با دیوانه میگفت
Бчшмшгар ман аз дунбол рафтам
بچشمش گر من از دنبال رفتم
Набудам ихтиёр аз ҳол рафтам
نبودم اختیار از حال رفتم
Парешонгар сухан гӯям аҷаб нест
پریشان گر سخن گویم عجب نیست
Марӣзу масту маҷнӯнро адаб нест
مریض و مست و مجنون را ادب نیست
Гиребонами бадасти глъзорист
گریبانم بدست گلعذاریست
Ки ҳар дам бо маниши ҳоле ва корӣаст
که هر دم با منش حالی و کاریست
Гуҳӣ гуяд з мӯем достони гӯ
گهی گوید ز مویم داستان گو
Гуҳии бандади камарро миёни гӯ
گهی بندد کمر را میان گو
Ман аз мӯӣ ва майонаш нотавонам
من از موی و میانش ناتوانم
Бҳирт зон калом ва зон даҳонам
بحیرت زان کلام و زان دهانم
Ки орад ҳар дам аз ҳарфии бҳрФм
که آرد هر دم از حرفی بحرفم
Ҳаме маввоҷ хоҳад баҳри жарфам
همی مواج خواهد بحر ژرفم
Худ ӯ гуяд сухани кас дар миён нест
خود او گوید سخن کس در میان نیست
Бкс дар суҳбатӣ ҳамдостон нест
بکس در صحبتی همداستان نیست