зи матлаъи соликӣ то матлаъ нест

ز مطلع سالکی تا مطلع نیست

зи асрори таловат мунтафаъ нест

ز اسرار تلاوت منتفع نیست

Шуҳуди онкӣ ӯ соҳиб калом аст

شهود آنکه او صاحب کلام است

Туро андари таловати худ мақом аст

تو را اندر تلاوت خود مقام است

Кунад бар васфи он ояти мукаррар

کند بر وصف آن آیت مکرر

Таҷаллии онкии ?ити рости масдар

تجلی آنکه ایت راست مصدر

Шавад ҳақ бар ибодаш гуфт ҷаъфар

شود حق بر عبادش گفت جعفر

Бмънӣ дар каломи худ мусаввир

بمعنی در کلام خود مصور

Ту пиндорӣ кунад акнӯн такаллум

تو پنداری کند اکنون تکلم

Вале ӯро наме бенанди мардум

ولی او را نمی‌بینند مردم

Магари икрўз буд андари намоз ӯ

مگر یکروز بود اندر نماز او

Фитод ва кард ғаш аз он ниёз ӯ

فتاد و کرد غش از آن نیاز او

Бпрсидндш аз онҳол фармуд

بپرسیدندش از آنحال فرمود

Ки он гӯянда бар ман ҷилва фармуд

که آن گوینده بر من جلوه فرمود

Суханро он қадр кардам мукаррар

سخن را آنقدر کردم مکرر

Ки дидам қоилашро дар баробар

که دیدم قائلش را در برابر

Шунидам вази забон ӯ мақолот

شنیدم وز زبان او مقالات

Мақолотӣ ки мегуфтам баҳолот

مقالاتی که می‌گفتم بحالات

Шаҳоб Сӯҳравардӣ гуфта Андам

شهاب سهروردی گفته آندم

Лисонаши нахл Мӯсо бӯда ФоФҳм

لسانش نخل موسی بوده فافهم

Дигар бишинав зи ман маънои матлаъ

دگر بشنو ز من معنای مطلع

Ки таҳқиқи мтолъи рости маҷмаъ

که تحقیق مطالع راست مجمع

Аъамаст он азин таҳқиқу аҷалӣ

اعم است آن ازین تحقیق و اجلی

Шуҳуди ҳақ буд дар кули ашёъ

شهود حق بود در کل اشیاء

На танҳо зоҳир аз васф калом аст

نه تنها ظاهر از وصف کلام است

Ки аз ҳар васфи зоҳир болтмом аст

که از هر وصف ظاهر بالتمام است

Заҳри шиӣӣ ки бинӣ ӯ ҳувайдост

زهر شیئی که بینی او هویداست

Ва зон оят бидӯни лафз гуёст

و زان آیت بدون لفظ گویاست

Вале матлаъ ки аз алфоз хос аст

ولی مطلع که از الفاظ خاص است

Аз онру бар каломаш ихтисос аст

از آنرو بر کلامش اختصاص است

Ки гуфт аз баҳри ояти зуҳр ва батнӣ аст

که گفت از بهر آیت ظهر و بطنی است

Бидӯни ҳаду матлаъи ҳарф ҳам нест

بدون حد و مطلع حرف هم نیست