Муаллими аввали одам бар малик буд

معلم اول آدم بر ملک بود

Млоикро муаллими як бик буд

ملایک را معلم یک بیک بود

Барояшон кард ӯ анбоءи асмоء

برایشان کرد او انباء‌ اسماء

Бадастӯрӣ ки додаш ҳқтъолӣ

بدستوری که دادش حقتعالی

Ҳақиқати одам ӯ худайни ҳақ буд

حقیقت آدم او خودعین حق بود

Дар он кисват ки доне ҷилва фармуд

در آن کسوت که دانی جلوه فرمود

Зуҳӯри воҳидят буд одам

ظهور واحدیت بود آدم

Ки масҷуд малик гардиду акрам

که مسجود ملک گردید و اکرم

Малики нисбати бодм буд ноқис

ملک نسبت بآدم بود ناقص

Ки буд буд ӯ ақли сарфу рӯҳи холис

که بود بود او عقل صرف و روح خالص

Сафиро ақлу рӯҳу қалбу тан буд

صفی را عقل و روح و قلب و تن بود

Ваии акмал дар зуҳӯри зўлмнн буд

وی اکمل در ظهور ذولمنن بود

Ҳар одами кўшўд дар айни касрат

هر آدم کوشود در عین کثرت

Муҷаррад аз шуъӯноти табиат

مجرد از شئونات طبیعت

Худ ӯро мазҳарят бошад аз ҳақ

خود او را مظهریت باشد از حق

Дар ӯ дорад таҷаллии зоти мутлақ

در او دارد تجلی ذات مطلق

Худ одамро аз он бар сӯрати хеш

خود آدم را از آن بر صورت خویش

Бахӯбӣ кард халқ аз ҳикмати хеш

بخوبی کرد خلق از حکمت خویش

Туро гӯям бшрти муҳаррамят

تو را گویم بشرط محرمیت

Ки пӯшед ӯ либоси одамият

که پوشید او لباس آدمیت

Ҳар онкаси саҷда ӯ кард дил дид

هر آنکس سجده او کرد دل دید

Набӯд Иблиси муҳаррами об ва гул дид

نبود ابلیس محرم آب و گل دید

Баҳри даврӣ буд қутбӣу шоҳӣ

بهر دوری بود قطبی و شاهی

Буд ҳам зид ӯ Иблиси роҳӣ

بود هم ضد او ابلیس راهی

Дигар гӯйанд арвоҳи макрам

دگر گویند ارواح مکرم

Ки бошад нафасу ақли Иблису одам

که باشد نفس و عقل ابلیس و آدم

Мурод аз нафаси дони ӣнҷои табиат

مراد از نفس دان اینجا طبیعت

Ки набӯд ҳеҷ бо ақлаши маъаят

که نبود هیچ با عقلش معیت