МносФ бо изофа тоаст инсоф

مناصف با اضافه تا است انصاف

Бхлқу ҳақ ва худ бенақсу иҷҳоф

بخلق و حق و خود بی‌نقص و اجحاف

Худ ин бар ҳасани аъмол ва сулӯк аст

خود این بر حسن اعمال و سلوک است

Чунин ҳасани амали кор мулӯк аст

چنین حسن عمل کار ملوک است

Худ инсофӣ ки бо ҳақ дар яқин аст

خود انصافی که با حق در یقین است

Ризои абд аз нъм алмъин аст

رضای عبد از نعم‌المعین است

Ризо вақтеаст кўрои эътирозӣ

رضا وقتی است کورا اعتراضی

Намонад дрмкораҳи вонқбозӣ

نماند درمکاره وانقباضی

Чу донад худ ки ҳақ ӯ адам буд

چو داند خود که حق او عدم بود

Гараш ҳақ дод ҳастӣ аз карам буд

گرش حق داد هستی از کرم بود

Бхлқи инсоф ин бошад ки ғайрат

بخلق انصاف این باشد که غیرت

Мақдам бошад андари кули хайрат

مقدم باشد اندر کل خیرت

Чу онҳо ҷумла бар хайр ту ҷамъанд

چو آنها جمله بر خیر تو جمعند

Туро чун дасту поу айн ва самъанд

تو را چون دست و پا و عین و سمعند

Бхиротӣ ки бошад бар ту лоиқ

بخیراتی که باشد بر تو لایق

Хилоиқ ҷумла бошанд аз ту собиқ

خلایق جمله باشند از تو سابق

Ду сад тан муттафиқ шуд то ки ноне

دو صد تن متفق شد تا که نانی

Туро бар хона омад аз дуконӣ

تو را بر خانه آمد از دکانی

бад-инсон ҷумлаи неъматҳои олам

بدینسان جمله نعمتهای عالم

Шуд аз хилқати баҳри рӯзии фароҳам

شد از خلقت بهر روزی فراهم

Ту ҳам пас ҳақ ҳар якро баҷои ор

تو هم پس حق هر یک را بجا آر

Ки ҳар як рост бар ту ҳақ бисёр

که هر یک راست بر تو حق بسیار

Набошадгар чунин бо хилқати инсоф

نباشد گر چنین با خلقت انصاف

Шудаи андари ҳуқуқи ҷумлаи иҷҳоф

شده اندر حقوق جمله اجحاف

Чу рафт инсоф бошӣ пас ту золим

چو رفت انصاف باشی پس تو ظالم

Бмънӣ нест нафасӣ аз ту солим

بمعنی نیست نفسی از تو سالم

На танҳо зулм он бошад ки доне

نه تنها ظلم آن باشد که دانی

Басои адлӣ ки зулмаст он наоне

بسا عدلی که ظلم است آن نهانی

На танҳо бояд инсофати бодм

نه تنها باید انصافت بآدم

Ки бояд бар ҳамаи зарроти олам

که باید بر همه ذرات عالم

Агар шиӣии банно мавқе шавад сарф

اگر شیئی بنا موقع شود صرف

Шуда дар ҳақ ӯ иҷҳофи биҳрФ

شده در حق او اجحاف بیحرف

Хурӣ ҳар неъматӣ бояд шавад нур

خوری هر نعمتی باید شود نور

На каз рутбаи наботӣ ҳам фитад давр

نه کز رتبه نباتی هم فتد دور

Диҳад гандум чу дар ҷисми ту қӯт

دهد گندم چو در جسم تو قوت

Расонгар одамии бозаши бҷнт

رسان گر آدمی بازش بجنت

Бихоҳ аз акли он узри падар ро

بخواه از اکل آن عذر پدر را

Макун афзӯдаи ҷурми бўолбшр ро

مکن افزوده جرم بوالبشر را

Зиҳии фарзанди кони фахр падар шуд

زهی فرزند کان فخر پدر شد

Биҳишт аз хоки поиш муфтахар шуд

بهشت از خاک پایش مفتخر شد

Чу шуд дар каъбаи муваллид ӯ зи модар

چو شد در کعبه مولد او ز مادر

Бхок афтод назд ҳии довар

بخاک افتاد نزد حی داور

Бсҷдаҳ бар замин омад шуд илҳом

بسجده بر زمین آمد شد الهام

Баам ӯ ки ӯро кун алии ном

به ام او که او را کن علی نام

Ки муштақи зи исми мо ин пок исм аст

که مشتق ز اسم ما این پاک اسم است

Алӣ асрор ҳастиро тилисм аст

علی اسرار هستی را طلسم است

Суҷудашро бидон маънӣ ки аз хок

سجودش را بدان معنی که از خاک

Кашид ӯ сар ки гардад хокаши афлок

کشید او سر که گردد خاکش افلاک

Биҳишт аз хешгар узри падари хост

بهشت از خویش گر عذر پدر خواست

Ҳазорон узр зон ҷурм аз писари хост

هزاران عذر زان جرم از پسر خواست

Ки ман дар амри одам бе гуноҳам

که من در امر آدم بی‌گناهم

Вале аз хоки поят узр хоҳам

ولی از خاک پایت عذر خواهم

Гар ӯ аз ман бнокомӣ бурун шуд

گر او از من بناکامی برون شد

Дил аз ҳасрати марои дарёӣ хӯн шуд

دل از حسرت مرا دریای خون شد

Бъмр худ кашидам интизорат

بعمر خود کشیدم انتظارت

Вале донам ки аз ман ҳаст орат

ولی دانم که از من هست عارت

зи ман ёдоварӣ ҳоли падар ро

ز من یاد آوری حال پدر را

Бихоҳӣ интиқоми бўолбшр ро

بخواهی انتقام بوالبشر را

Бичишам омад ки одами хок ва обаст

بچشم آمد که آدم خاک و آبست

Аз он ғофил ки ҷад Бутуроб аст

از آن غافل که جد بوتراب است

Карам фармоу ҷурм рафта бипазир

کرم فرما و جرم رفته بپذیر

Ки худ шармандаам нокардаи тақсир

که خود شرمنده‌ام ناکرده تقصیر

Нахурд аз гандум ӯ нонеи зи ғайрат

نخورد از گندم او نانی ز غیرت

Чаҳ гандум ронад одамро зҷнт

چه گندم راند آدم را زجنت

Ҳуқуқи халқи аинсон зу адо шуд

حقوق خلق اینسان زو ادا شد

Ки аз ҳақ бар хилоиқ пешво шуд

که از حق بر خلایق پیشوا شد

Бхлқу ҳақи зи инсофӣ ки будаш

بخلق و حق ز انصافی که بودش

Нагаштӣ мунфасили ҷӯаду суҷудаш

نگشتی منفصل جود و سجودش

Бхўиши инсоф он бошад ки хизмат

بخویش انصاف آن باشد که خدمت

зи мавло бо шиддат бар қадари неъмат

ز مولی با شدت بر قدر نعمت

Ҳисоб худ кунӣ то дар муқобил

حساب خود کنی تا در مقابل

Амал бо музд ӯ гардад муодил

عمل با مزد او گردد معادل

Агар доне ки аинмънӣ маҳол аст

اگر دانی که اینمعنی محال است

Чу афзӯн аз шумор ӯро нўолст

چو افزون از شمار او را نوالست

зи дараки неъматаши андеша ланг аст

ز درک نعمتش اندیشه لنگ است

Ду олам аз шимури он бтнг аст

دو عالم از شمر آن بتنگ است

Макун бории зи неъмати ношиносӣ

مکن باری ز نعمت ناشناسی

Бнъмтҳои манъами носипосӣ

بنعمتهای منعم ناسپاسی

Буд куфрони неъмати онкии аъзо

بود کفران نعمت آنکه اعضا

Набошад банди амр ва наҳй мавло

نباشد بند امر و نهی مولی

Накардӣ чунки икхдмти баҷои ту

نکردی چونکه یکخدمت بجا تو

Бидиҳ инсофи худ дар ҳар хатои ту

بده انصاف خود در هر خطا تو