з нафаст гар шуд ин сарҳо рабӯда

ز نفست گر شد این سرها ربوده

Намонад дар ту васфии носутӯда

نماند در تو وصفی ناستوده

Чу ин авсофи сабъа ҷумла асланд

چو این اوصاف سبعه جمله اصلند

Бар оинҳои соир авсоф васланд

بر آینها سایر اوصاف وصلند

Мисоли кӣнау зулму адоват

مثال کینه و ظلم و عداوت

Ки онҳо бар ғазаб доранд нисбат

که آنها بر غضب دارند نسبت

бад-инсон соири авсофи дигар

بدینسان سایر اوصاف دیگر

Фрўъотнд ва мерӯйанд аз сар

فروعاتند و می‌رویند از سر

Баҳри ҷои нисбат ҳар як аёнаст

بهر جا نسبت هر یک عیانست

Напиндорам ки муҳтоҷ баён аст

نپندارم که محتاج بیان است

Агар икўсФи ҷоӣии ҷилва гар ҳаст

اگر یکوصف جائی جلوه‌گر هست

зи хубу бади зи боқии ҳам асар ҳаст

ز خوب و بد ز باقی هم اثر هست

Хисоли бади валикини ҷуз арз нест

خصال بد ولیکن جز عرض نیست

На чун хқи накӯи Айнӣ ва зотӣ аст

نه چون خق نکو عینی و ذاتی است

Яке нафаси ту чун аммора ояд

یکی نفس تو چون اماره آید

Бадӣҳо ҷумла зон птораҳ ояд

بدیها جمله زان پتاره آید

Вагар ливома шуд аз қалби нурӣ

و گر لوامه شد از قلب نوری

Бар ӯ тобад казу ё ҳузурӣ

بر او تابد کزو یا حضوری

Бондозаҳи тунбаи контқолш

باندازه تنبه کانتقالش

Диҳад аз навами ғифлати вази залолаш

دهد از نوم غفلت وز ضلالش

Мардад дар миёни нуру зулмат

مردد در میان نور و ظلمت

Ки куни ҳақ ва халқаст он бнсбт

که کون حق و خلق است آن بنسبت

Кунад гоҳе талаб аз тавбаи мифтоҳ

کند گاهی طلب از توبه مفتاح

Кушояд балки ёбии баҳри ислоҳ

گشاید بلکه‌یابی بهر اصلاح

Аз он ҳайсӣ ки сҷинӣ сифотаст

از آن حیثی که سجینی صفاتست

Ҳамаи майлаши басӯи синот аст

همه میلش بسوی سینات است

Вазони ваҷҳе ки алӣин асос аст

وزان وجهی که علیین اساس است

Тадорукро муҳайё бар ҳавос аст

تدارک را مهیا بر حواس است

Азу зоҳир шуд ар вақте қабоҳат

ازو ظاهر شد ار وقتی قباحت

Кунад худро маломат зон вақоҳат

کند خود را ملامت زان وقاحت

Дигар то нафасро меъёри чбўд

دگر تا نفس را معیار چبود

Камолу фаҳму истеҳзори чбўд

کمال و فهم و استحضار چبود

Агар пас ҷоҳилӣ бар каси ътоӣӣ

اگر پس جاهلی بر کس عطائی

Кунад бар вай магӯ буд ин рёӣӣ

کند بر وی مگو بود این ریائی

Кисозӣ аз наво додани малулаш

که سازی از نوا دادن ملولش

Куҷо донад риёи нафаси ҷҳўлш

کجا داند ریا نفس جهولش

Буд таклиф ҳар каси қадари фаҳмиш

بود تکلیف هر کس قدر فهمش

Бостъдоди ҳам ҳақ дода саҳмаш

باستعداد هم حق داده سهمش

Атоӣ ӯ бмҳзи худ нмоӣӣ аст

عطای او بمحض خود نمائی است

Дигар машъар бар ихлосу рёнист

دگر مشعر بر اخلاص و ریانیست

Шавад вари нафаси якҷои мутмаина

شود ور نفس یکجا مطمئنه

Яқинаши фориғ аз ваҳму мзнаҳ

یقینش فارغ از وهم و مظنه

зи ахлоқи змимаҳи халъу маъзӯр

ز اخلاق ذمیمه خلع و معذور

БоўсоФи ҳамидаи ҷамъу маъмур

باوصاف حمیده جمع و معمور

Тавваҷуҳ ҷумла бошад сӯии қалбаш

توجه جمله باشد سوی قلبش

Ки бар худ рӯҳ қудсӣ карда ҷалбаш

که بر خود روح قدسی کرده جلبش

Кунад ташйиъи қалби андари тараққӣ

کند تشییع قلب اندر ترقی

Сӯии иқлӣми қудсу куни ҳақӣ

سوی اقلیم قدس و کون حقی

Ду асба тозад ӯ то молики аллоҳ

دو اسبه تازد او تا مالک الله

Ту гўрўи дасти мавлояти баҳамроҳ

تو گورو دست مولایت بهمراه

Сафӣ ҳам ҳаст чашмаш дар раҳеи боз

صفی هم هست چشمش در رهی باز

Ту донеи аикаҳи донои баҳри роз

تو دانی ایکه دانایی بهر راز

Ту май доне ки ъломи алғиўбӣ

تو می‌دانی که علام الغیوبی

Паноҳу холиқ ҳар зишту хӯбӣ

پناه و خالق هر زشت و خوبی

Дуои мо байни рабу абд ғайр аст

دعا ما بین رب و عبد غیر است

Баҳри ҳолами ту дории боз хайр аст

بهر حالم تو داری باز خیر است