Шинави боз аз нишони воҳидят

شنو باز از نشان واحدیت

Ки ҳаст он эътибори зоти ҳазрат

که هست آن اعتبار ذات حضرت

зи ҳайси антшоءи кули асмоء

ز حیث انتشاء کل اسماء

Аз ӯгар бози донеи сари аншоء

از او گر باز دانی سر انشاء

Таҷаллӣ ҳазрат омад воҳидят

تجلی حضرت آمد واحدیت

Дар асмоءу сифот ӯ бар таббат

در اسماء و صفات او بر تبت

Басӯратҳои асмоء кӯаст аъён

بصورتهای اسماء کوست اعیان

Ки лозим шуд босмоءу сифоти он

که لازم شد باسماء و صفات آن

Лузӯмаш бетأхр дар вуҷӯд аст

لزومش بی‌تأخر در وجود است

Бенз дар ҳар ваии коҳил шуҳуд аст

بنز در هر وی کاهل شهود است

Худ ӯ мавҷӯд бар ҳастӣ асмост

خود او موجود بر هستی اسماست

Ки мавҷӯди он бҳстӣ мсмӣ аст

که موجود آن بهستی مسمی است

Худ инро воҳидят хонд ориф

خود این را واحدیت خواند عارف

Таҷаллӣ дигар назд мкошФ

تجلی دگر نزد مکاشف

Ки шуд беисму расм аз зот бар зот

که شد بی‌اسم و رسم از ذات بر ذات

Аҳадят шуд он буруҷаи исбот

احدیت شد آن بروجه اثبات

Таҷаллӣе ки аз зот вуҷӯд аст

تجلییی که از ذات وجود است

Дар афъолаш ки дар ғайб ва шуҳуд аст

در افعالش که در غیب و شهود است

Вуҷӯд инбисотӣ шуд нишон ро

وجود انبساطی شد نشان را

Ту майдони раҳмати феълӣаи онро

تو میدان رحمت فعلیه آنرا

Мурод аз воҳидят буд воҳид

مراد از واحدیت بود واحد

Муносиби шарҳи он дар матлаб омад

مناسب شرح آن در مطلب آمد

Буд он воҳидяти васфи зотш

بود آن واحدیت وصف ذاتش

Такассур ёфт аз ҳайси сафоташ

تکثر یافت از حیث صفاتش

Дигар воҳид ки асмоءро мудоро аст

دگر واحد که اسماء را مدارا است

Ҳам исми зот бар ин эътибор аст

هم اسم ذات بر این اعتبار است