Шинав аз воситаи файзу мадади боз

شنو از واسطه فیض و مدد باز

Буд инсони комил бо санади боз

بود انسان کامل با سند باز

Буд ӯ восита бар халқ аз ҳақ

بود او واسطه بر خلق از حق

Ки нисбат бар ду сӯ дорад муҳаққиқ

که نسبت بر دو سو دارد محقق

Бар бти маънавӣ зўҷнбтин аст

بر بط معنوی ذوجنبتین است

Миёнҷии байни ваҷҳин ӯ бъин аст

میانجی بین وجهین او بعین است

Як аз ваҷҳе ки мутлақ аз ду кунаст

یک از وجهی که مطلق از دو کونست

Қариби алрбт бо султон Авн аст

قریب‌الربط با سلطان عون است

Дигар ваҷҳаш ки бо халқ иштирокаст

دگر وجهش که با خلق اشتراکست

Муқайяд дар либоси об ва хок аст

مقید در لباس آب و خاک است

Расонади файзи олиро бсоФл

رساند فیض عالی را بسافل

Кашонад фалаки донеро бсоҳл

کشاند فلک دانی را بساحل

Ту гӯ хаттӣаст байни алнқттин ӯ

تو گو خطی است بین‌النقطتین او

з ҳар як дорад осории бъин ӯ

ز هر یک دارد آثاری بعین او

Як осораши вуҷӯди илм ва нур аст

یک آثارش وجود علم و نور است

Як осораши ҳамаи Фқд ва Фтўр аст

یک آثارش همه فقد و فتور است

зи осори вуҷӯдии шоҳи мутлақ

ز آثار وجودی شاه مطلق

Бигуфто « ман ронии қдрأӣ алҳақ »

بگفتا «من رآنی قدرأی الحق»

зи ҳайс мумкинят гуфт бар дил

ز حیث ممکنیت گفت بر دل

Ғубории гирди дами пайвастаи ҳоил

غباری گرد دم پیوسته حایل

Даҳуми дилро бостғФори раҷъат

دهم دل را باستغفار رجعت

зи мрот он задойад занги ғифлат

ز مرآت آن زداید زنگ غفلت

Бойени маънӣ « ъсии одам » сариҳ аст

باین معنی «عصی آدم» صریح است

Ки исёни баҳри мумкин бас саҳеҳаст

که عصیان بهر ممکن بس صحیحست

Худ имконияти одами рости исён

خود امکانیت آدم راست عصیان

Вуҷуб омад нишонаши афву ғуфрон

وجوب آمد نشانش عفو و غفران

Набии маъсӯм аз ваҷҳ вуҷуб аст

نبی معصوم از وجه وجوب است

зи мумкини дузди ғифлати хона рўб аст

ز ممکن دزد غفلت خانه روب است

Буд ҳар ғифлатӣ бар қадари идрок

بود هر غفلتی بر قدر ادراک

Ҳузури онҳам бақадр ақли чолок

حضور آنهم بقدر عقل چالاک

Сафӣ ё раби зи исён рӯ сиёҳаст

صفی یا رب ز عصیان رو سیاهست

зи одам ёдгоранд гуноҳ аст

ز آدم یادگار اند گناه است

зи заъф ӯ рости лағзишҳо паёпай

ز ضعف او راست لغزشها پیاپی

Бубахш ӯро ки болосласт лошиӣӣ

ببخش او را که بالاصل است لاشیئی

Босл ӯ маҳзи фиқдону адам буд

باصل او محض فقدان و عدم بود

Вуҷӯди аршади зи фасли зўолкрм буд

وجود ارشد ز فصل ذوالکرم بود

Карамгар бози Фрмоӣӣ аҷаб нест

کرم گر باز فرمائی عجب نیست

Бмъдўмӣ ки дар феълаш адаб нест

بمعدومی که در فعلش ادب نیست

Абои ин ҷумлаи фиқдону қусӯрам

ابا این جمله فقدان و قصورم

Мадор аз раҳмати зотӣаи ду Ром

مدار از رحمت ذاتیه دو رم

Маро зотӣаст заъфу зулму зиллат

مرا ذاتیست ضعف و ظلم و ذلت

Туро зотӣаст афви вуҷӯду раҳмат

تو را ذاتیست عفو وجود و رحمت

Бахуди ман зулм кардам ту карам кун

بخود من ظلم کردم تو کرم کن

Назари онсон ки кардӣ боз ҳам кун

نظر آنسان که کردی باز هم کن

Ҳамаи умрам бғФлт рафт ва бар саҳв

همه عمرم بغفلت رفت و بر سهو

Ту бахшояндаи ӣии алъФўи алъФў

تو بخشاینده‌ئی العفو العفو